Πέμπτη, 29 Δεκεμβρίου 2011





Ο Δρ Εμότο έβαλε ετικέτες σε μπουκάλια με νερό με εκφράσεις ανθρωπίνων συναισθημάτων και ιδεών. Μερικές ήταν θετικές, όπως το «σε ευχαριστώ» και το «αγάπη».

Άλλες ήταν αρνητικές, όπως η ετικέτα που έγραφε «Με κάνεις να αηδιάζω, θα σε σκοτώσω». Σε αντίθεση με την επικρατούσα πείρα και γνώση της επιστήμης, το νερό αντέδρασε σε αυτές τις εκφράσεις συνειδητότητας, ακόμη και αν οι λέξεις δεν δημιούργησαν.... μετρήσιμη φυσική δραστηριότητα.




Το νερό με τα θετικά μηνύματα έδωσε ωραίους κρυστάλλους. Το νερό με τα αρνητικά μηνύματα έδωσε άσχημους και παραμορφωμένους κρυστάλλους.









-------------------------------------------------------









Τετάρτη, 28 Δεκεμβρίου 2011







Συνέντευξη: Μηνάς Παπαγεωργίου ( beetlejuice )


metafysiko.gr




Κ.Αικατερινίδη,το φαινόμενο των ΑΤΙΑ(UFO’s) και της επίσκεψης εξωγήινων μορφών ζωής στον πλανήτη μας, αποτελεί σίγουρα ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια στο χώρο του ανεξήγητου.Θα θέλαμε να μάθουμε πιο ήταν το γεγονός που σας ώθησε να ασχοληθείτε με το όλο θέμα,καθώς και να μας αναφέρετε ορισμένες ΄΄περίεργες΄΄ εμπειρίες σας.

Το γεγονός που με ώθησε να ενασχοληθώ με το θέμα τωνΑΤΙΑ ήταν το παρακάτω περιστατικό. Στο τέλος Αυγούστου το 1969 λίγο μετά τα μεσάνυκτα καθώς απολάμβανα, πίνοντας ένα Νες-Καφέ, την όμορφη καλοκαιρινή βραδιά ξαφνικά παρατήρησα ένα τεράστιο φωτεινό αντικείμενο που τώρα γνωρίζω ότι ήταν μητρικό ΑΤΙΑ, να διασχίζει σε σύντομο χρονικό διάστημα, τον ουρανό από την μιαάκρη μέχρι την άλλη άκρη. Φυσικά ένοιωσα μεγάλη έκπληξη και αναρωτήθηκα τι μπορούσε να ήταν αυτό το παράδοξο φυσικό φαινόμενο, όπως το θεώρησα τότε.Φυσικά μέχρι το πρωί παρέμεινα στο μπαλκόνι,καπνίζοντας, γιατί ένοιωσα ότι αυτή η βραδιά θα ήταν ίσως η πιο σημαντική βραδιά στη ζωή μου. Σημειωτέον ότι μέχρι τότε μόνο μια φορά είχα διαβάσει ένα μικρό άρθρο για τα ΑΤΙΑ, το οποίο δεν μου προκάλεσε καμιά εντύπωση και το θυμήθηκα εκείνη τη βραδιά. Τις επόμενες ημέρες, αφού συζήτησα αυτή τη θέαση με διάφορους φίλους μου, οι οποίοι αγνοούσαν και αυτοί την ύπαρξη των UFO και μου παρείχαν «λογικές»ερμηνείες, όπως παραίσθηση ή μετεωρίτης ή άλλες ερμηνείες που τώρα δεν θυμάμαι σκέφθηκα ότι μάλλον έπρεπε να ήταν UFO. Επειδή όμως για να είμαι σίγουρος ότι η άποψη μου ήταν σωστή, έπρεπε να έχω στοιχεία που να την τεκμηριώνουν άρχισα να ψάχνω σε εφημερίδες αρχικά και αργότερα σε λαϊκά περιοδικά ευρείας κυκλοφορίας για στοιχεία για τα ΑΤΙΑ. Βέβαια τα άρθρα που αφορούσαν τα ΑΤΙΑ εκείνη την εποχή, δεκαετία του1960 ήταν ελάχιστα, αλλά έστω και αυτά με ικανοποίησαν. Από την επισταμένη μελέτη αυτών των άρθρων πείστηκα ότι είχε δει ένα ΑΤΙΑ, και αμέσως ίσως από μια εσωτερική παρόρμηση πήρα την απόφαση να ενασχοληθώ με την έρευνα των ΑΤΙΑ.




Ακούμε για τους Ολύμπιους ΄΄Ε΄΄,τους υποχθόνιους,τους Greys,τους κατοίκους της Αφροδίτης,τους ερπετοειδής…Εντάσσονται όλα τα παραπάνω στα πλαίσια της παραπληροφόρησης ή μήπως τελικά η Γη να είναι ένα συμπαντικό σταυροδρόμι διαφόρων φυλών;Μπορείτε να ξεδιαλύνετε λίγο το τοπίο;




Ο πλανήτης μας αποτελεί ένα σημαντικό σταυροδρόμι και κυκλοφορούν οι παρακάτω 4 φυλές, ερπετοειδοί,πτηνόμορφοι, εντομοειδοί και ανθρωποειδή. Αυτό συμβαίνει γιατί ο πλανήτης μας είναι ένας από τους ελάχιστους πλανήτες του Γαλαξία μας, στον οποίο υπάρχουν τα Ακασικά αρχεία, τα οποία είναι το βιβλίο μνήμης του Θεού τα οποία έχουν αιθερική και κρυσταλλική δομή που με ενεργειακές συμπυκνώσεις καταγράφονται παλμικά κάθε σκέψη, κίνηση και πράξη ανθρώπων και όντων όλου του Σύμπαντος αλλά εμείς οι θετικοί, έχουμε πρόσβαση μόνο στα μέρη που μας αναλογούν. Φυσικά οι δρακονιανοί και η παρέα τους προσπαθούν με κάθε τρόπο να εισέλθουν σε αυτά τα αρχεία, αλλά αυτό δεν μπορούν να το επιτύχουν γιατί υπάρχει πάντα και συνεχώς φύλακας των αρχείων, τον οποίο δεν μπορούν να κατανικήσουν ποτέ. Επίσης, ο πλανήτης μας λειτουργεί με διδημότητα σε σχέση με τον ήλιο σαν μετασχηματιστής, ο οποίος στέλνει ενέργειες στον πλανήτη Δία, οι οποίες μέσω αυτού του πλανήτη,πάνε στο επόμενο σύμπαν. Γι’ αυτό οι δρακονιανοί προσπαθούν να καταλάβουν τον πλανήτη μας, με σκοπό να περάσουν τις δικές τους αρνητικές ενέργειες μέσω του πλανήτη Δία στο άλλο σύμπαν και να το καταλάβουν.Σχετικά με τους υποχθόνιους πιστεύω ότι υπάρχουν γιατί αρκετοί από τους αρχαίους μύθους και θρύλους του ανθρώπινου γένους αναφέρονται στην ύπαρξη ενός υπόγειου κόσμου και ενδεικτικά αναφέρω το ΒαβυλωνιακόΈπος «ΓΚΙΛΚΑΜΕΣ» στο οποίο ο ήρωας Γκιλκαμές επισκέπτεται τον πρόγονο του Ουτναμιστίμ που είναι στα έγκατα της γης. Αλλά και στην ελληνική μυθολογία έχουμε την περίπτωση του Ορφέα, ο οποίος προσπάθησε να σώσει την γυναίκα του από την υπόγεια κόλαση που ήταν.Ακόμα και στην λαογραφία υπάρχει η δοξασία για τους καλικάντζαρους οι οποίοι ζουν στο εσωτερικό της γης και μονάχα κατά το δωδεκαήμερο δηλαδή το χρονικό διάστημα από τα Χριστούγεννα μέχρι τα φώτα ανεβαίνουν στη γη.

Ακόμα είναι αξιοσημείωτο ότι στην περιοχή Πυργάκιαλίγο πριν από το χωριό Γούλεμο κοντά στην Αταλάντη,όπου συνέβη ένα πολύ σημαντικό περιστατικό με ΑΤΙΑ στις 2 Σεπτεμβρίου 1989 το οποίο αναλύεται σε χωριστό κεφάλαιο στο βιβλίο μου «Εξωγήϊνα Οντα στην Ελλάδα»Τόμος Β’, υπάρχει δραστηριότητα των ΑΤΙΑ τα οποία εισέρχονται και εξέρχονται από τα ανοίγματα των μεγάλων στοών που υπάρχουν εκεί. Σ’ ένα άλλο σπήλαιο που είναι στην εξοχή έξω από το χωριό Κουκλέσι στο δρόμο ’ρτας – Ιωαννίνων το οποίο έχει τρία επίπεδα στοών που οδηγούν κάτω από τη Γη υπάρχουν ενδείξεις αινιγματικών δραστηριοτήτων. Σύμφωνα με ένα γέροντα 80χρονών που διαμένει στο χωριό Συκιά, κοντά στο βουνό Γκιώνα, μέσα από μια στοιχειωμένη τρύπα που ονομάζεται Στοιχειότρυπα βγαίνουν αιωνόβιοι γέροι, οι οποίοι έχουν μακριές άσπρες γενειάδες, οι οποίοι λένε πολλά σοφά πράγματα και οι οποίοι έχουν αποκαλύψει ότι έρχονται από πολύ μακριά.




Πολλοί είναι αυτοί που υποστηρίζουν πως ο δορυφόρος της Γης,η σελήνη,κρύβει πολλά μυστικά.Έχει δωθεί στη δημοσιότητα φωτογραφικό υλικό με διάφορες κατασκευές στην επιφάνεια της,παρατηρούνται περίεργα φαινόμενα(διάφορα φώτα,σκάφη κτλ) μέσω τηλεσκοπίων,ενώ τελευταία αμφισβητείται-ίσως όχι άδικα-και η αυθεντικότητα των φωτογραφιών της αποστολής του Απόλλων 11 το 1969.Ποια είναι η άποψή σας για όλα αυτά;
Η σελήνη, που δεν είναι φυσικός δορυφόρος της Γης,αλλά ένα τεράστιο διαστημικό σκάφος, που εσωτερικά είναι κούφια, στην επιφάνεια της υπάρχουν διάφορες τεχνικές κατασκευές, που είναι απομεινάρια μιας πανάρχαιας υπερτεχνολογίας, η οποία όμως σύμφωνα με τα σημερινά δεδομένα της Γαλαξιακής υπερτεχνολογίας είναι παρωχημένη και ενδεικτικά αναφέρω τα παρακάτω στοιχεία:

Στις 31 Ιανουαρίου 1915, από διάφορους αστρονόμους παρατηρήθηκαν επτά λεπτά στίγματα, τα οποία σχημάτιζαν το ελληνικό γράμμα Γ. Όπως είχε γράψει η ιαπωνική εφημερίδα Μαϊνίτσι, ο Δρ. Κενζαχούρα Τογιόντα, του Πανεπιστημίου του Μέντζι, στις 29 Σεπτεμβρίου του1958, παρατήρησε διάφορα σχήματα, τα οποία έμοιαζαν με γράμματα του αλφαβήτου και σχημάτιζαν τις λέξεις ΡΥΑΧ και JWA. Ο Δρ. Ουίλινς της Βρετανικής Αστρονομικής Εταιρείας, είπε τα εξής, σχετικά με τις ανακαλύψεις των γραμμάτων:

«Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς, ότι όλοι αυτοί οι επιστήμονες που παρατήρησαν τα γράμματα είναι θύματα παραισθήσεων. Είμαστε υποχρεωμένοι να δεχτούμε τις αναφορές τους, ακόμα και αν δεν μπορούμε να τις εξηγήσουμε».

Ακόμα στον κρατήρα Τύχανα παρατηρήθηκε η λέξη RAF, η οποία αποτελείτο από τεράστια ανάγλυφα γράμματα. Ενώ υπήρχαν άλλα γράμματα τα οποία ανήκαν, όπως διαπιστώθηκε μετά από μελέτες, στο αρχαίο σκανδιναβικό αλφάβητο. Χωριστά ήταν ένα άλλο γράμμα, το οποίο έμοιαζε σαν αρχαίο ινδικό S, ενωμένο με ένα σημιτικό S. Σε μια φωτογραφία που είχε τραβήξει ο Ρέηντζερ 7, ο ερευνητής Λέοναρντ εντόπισε ένα μεγάλο αντικείμενο,του οποίου η μεταλλική επιφάνεια ήταν γυαλιστερή, τα άκρα του στρογγυλά και γενικά, το σχήμα του ήταν συμμετρικό. Πάνω σε αυτό το αντικείμενο, που ισχυρίζεται ότι είναι ένα ΑΤΙΑ, υπήρχε ένα σύμβολο που μοιάζει με το Υ με μια γραμμή από κάτω. Όπως διαπίστωσε, αφού ερεύνησε διάφορα αλφάβητα, αυτό το γράμμα είναι το αρχαίο σημιτικό Ζ.

Γενικά, επάνω στην επιφάνεια της Σελήνης έχουν παρατηρηθεί αρκετά γράμματα, από τα οποία τα πιο συνηθισμένα είναι τα Α, Χ και Ρ.

Η περιοχή της Σελήνης, στην οποία συμβαίνουν πολλά ανεξήγητα φαινόμενα, είναι η θάλασσα της Γαλήνης, στην οποία υπάρχει η πιο συγκλονιστική αποκάλυψη που αφορά την ύπαρξη τεχνητών κατασκευών, που μοιάζουν με πυραμίδες, για τις οποίες ο Ρώσος διαστημικός μηχανικός, Αλεξάντερ Αβράμωφ, είπε τα εξής:

«Η διάταξη των σεληνιακών όγκων, θυμίζει τη διάταξη των Αιγυπτιακών Πυραμίδων του Χέοπα, του Χεφρέν, και του Μενκάουρα στην Γκίζα, κοντά στο Κάιρο. Οι κορυφές των σεληνιακών πυραμίδων, σχηματίζουν το ίδιο διάγραμμα με τις κορυφές των Αιγυπτιακών Πυραμίδων.Εδώ πρέπει να υπενθυμίσω ότι και στονΠ Άρη, όπως υποστηρίζουν διάφοροι επιστήμονες και ερευνητές, υπάρχουν τέσσερις πυραμίδες σε απόσταση δέκα περίπου χιλιομέτρων. Ένα κοινό χαρακτηριστικό που υπάρχει στις πυραμίδες της Αιγύπτου, της Σελήνης και του Άρη, όπως υποστηρίζουν διάφοροι επιστήμονες και ερευνητές, είναι η μορφολογία του εδάφους που είναι περίπου ίδια. Αυτό μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι τυχαίο γεγονός ή μήπως αποτελεί μια ένδειξη ότι οι αρχιτέκτονες αυτών των πυραμίδων είναι τα ίδια κοσμικά όντα;»

To Aπόλλων 11 πήγε πραγματικά στην Σελήνη, γιατί αυτοί που την κατέχουν παράνομα, που είναι οι Δρακονιανοί,τους επέτρεψε να πάνε. Σχετικά με την αυθεντικότητα των φωτογραφιών της αποστολής του Απόλλων 11 πιστεύω ότι πράγματι είναι γνήσιες, γιατί υπάρχουν επιχειρήματα, που θα παραθέσω αμέσως παρακάτω που αποδείχνουν αυτό το γεγονός.

Επειδή όμως είναι αρκετά τα ερωτηματικά που έχουν τεθεί σχετικά με αυτές τις φωτογραφίες της NASA, θα αναφέρω ενδεικτικά τρία ερωτηματικά και τις ανάλογες λογικές απαντήσεις. Ένα από αυτά τα ερωτηματικά είναι γιατί στις φωτογραφίες της NASA δεν βλέπουμε ποτέ κανένα άστρο στον ουρανό της Σελήνης. Όμως αυτό συμβαίνει γιατί οι μηχανές των αστροναυτών είχαν προγραμματιστεί για έκθεση στο αντίστοιχο φως τηςημέρας. Ένα άλλο ερωτηματικό που έχει τεθεί είναι ότι τα ίχνη από τις ρόδες του οχήματος είναι τόσο καθαρά που μόνο σε βρεγμένο έδαφος θα μπορούσαν να χαραχθούν με τέτοια ευκρίνεια, αλλά και εδώ υπάρχει η απάντηση ότι αυτό το γεγονός οφείλεται στην εξαιρετική λεπτή και ευπαθή σκόνη της Σελήνης.

Ένα άλλο ερωτηματικό αφορά την Αμερικάνικη σημαία, την οποία δεν μπορούμε να δούμε ποτέ με τα ισχυρά μας τηλεσκόπια και η απάντηση είναι ότι η σημαία είναι μικρή και η απόσταση Σελήνης – Γης είναι 385.000 χιλιόμετρα, δηλαδή είναι σαν να προσπαθούμε να δούμεένα κέρμα σε απόσταση 6.500 χιλιομέτρων ή για να καταστεί πιο κατανοητό, είναι σαν να προσπαθούμε να ανακαλύψουμε ένα ψύλλο σε άχυρα.




Και στη χώρα μας την Ελλάδα,έχουμε αρκετά καταγεγραμμένα περιστατικά που αφορούν είτε θεάσεις ιπτάμενων δίσκων,είτε ακόμα και επαφές τρίτου και τετάρτου τύπου με εξωγήινους.Ποια από αυτά τα περιστατικά θεωρείτε σημαντικότερα;Πιστεύτε ότι η χώρα μας έλκει αύτα τα σκάφη;Αν ναι,για ποιους λόγους;

Τα πιο σημαντικά περιστατικά από αυτά που έχω καταγράψει και αφορούν φυσικά την Ελλάδα θεωρώ ότι είναι οι απαγωγές και ενδεικτικά σας παραθέτω μία από αυτές παρακάτω, η οποία συνέβη στα τέλη Μαΐου 1995 στην Γλυφάδα. Η μάρτυρας περιγράφει ως εξής αυτή την εμπειρία της: «Η ώρα ήταν περίπου 2.30 το βράδυ και έβλεπα ένα έργο στην τηλεόραση, όταν ξαφνικά ένας παράξενος λήθαργος άρχισε να με καταλαμβάνει σταδιακά.Προσπάθησαν να κατανικήσω αυτή την αίσθηση, που τη θεώρησα αφύσικη, αλλά η προσπάθειά μου δεν πέτυχε.Σύντομα είχα την εντύπωση ότι ήμουνα κάπου όπου όλα ήταν σκοτεινά και επικρατούσε απόλυτη σιωπή. Σε αυτή την κατάσταση παρέμεινα περίπου 3.30 ώρες και δεν ξέρω τι συνέβη ακριβώς αυτές τις ώρες, αλλά έχω την αμυδρή εντύπωση ότι συζητούσα με κάποιο άτομο. Παρόλο που προσπαθώ να θυμηθώ τι συζητούσαμε, μέχρι σήμερα δεν θυμάμαι τίποτ’’ άλλο εκτός από το τέλος της συζήτησής μας όπου μου είπε τα εξής: «Έπραξες άσχημα που αναφέρθηκες σε εμάς. Θα πας σε αυτά τα άτομα που μίλησες για εμάς και θα διαψεύσεις όλα όσα είπες. Αν δεν το κάνεις αυτό να γνωρίζεις ότι θα ξεσπάσει εθνική υστερία». Την κάθε πρόταση αυτής της φράσης με έβαζαν και την επαναλάμβανα τέσσερις φορές. Η φωνή που μου είπε αυτά τα λόγια είχε μέση χροιά, ο τόνος ήταν χαμηλός και έμοιαζε με ηλεκτρονική φωνή. Στη διάρκεια αυτού του περιστατικού προσπάθησα, χωρίς όμως να το κατορθώσω, να διατηρήσω τον εγκέφαλο μου σε συνειδητή κατάσταση. Όσες φορές προσπάθησα να σηκωθώ από την πολυθρόνα, κάποια δύναμη με εμπόδιζε να σηκωθώ.«Μετά που επανέλαβα, με δική τους διαταγή, αυτή την πρόταση, είδα δύο συνεχόμενα όνειρα. Σηκώθηκα και περπάτησα με γυμνά πόδια για να πάω να κοιμηθώ. Δεν ξέρω αν έφτασα στο κρεβάτι μου, πάντως θυμάμαι ότι ξαφνικά βρέθηκα σ’ έναν ανοικτό απέραντο χώρο, όπου όλα στην αρχή ήταν σκοτεινά. Ξαφνικά ο χώρος φωτίστηκε και η πηγή αυτού του φωτός πρέπει να προερχόταν από κάτι που ήταν ψηλά πάνω από το κεφάλι μου. Μπροστά μου, σε ελάχιστη απόσταση τριών ή τεσσάρων μέτρων,βρισκόταν ένα αντικείμενο κάθετα προς εμένα, απείχε περίπου ένα μέτρο από το έδαφος, το επάνω μέρος του ήταν καμπυλωτό, η βάση του επίπεδη, και η μεριά του προς εμένα ήταν ανοιχτή. Στο άνοιγμα ήταν καθιστά 4 ή 6 άτομα, και πίσω από αυτούς ήταν όρθια άλλα 4 ή 6 άτομα. Όλα τα άτομα που κάθονταν φορούσαν ιατρικές ρόμπες που έφταναν μέχρι το γόνατο, φαινόταν το παντελόνι τους που ήταν σκούρο και φορούσαν πλαστικές μάσκες. Τα μαλλιά τους ήταν καστανά φουντωτά αλλά μάλλον ήταν περούκες οι οποίες συνδέονταν με τη μάσκα του προσώπου που φορούσαν. Σημειωτέον ότι οι μάσκες του προσώπου έμοιαζαν με τις αποκριάτικες μάσκες που φορούν στο καρναβάλι της Βενετίας. Μόνο ένα άτομο φορούσε μάσκα που το χρώμα της ήταν κίτρινη και το χρώμα των μαλλιών κόκκινο. Αυτό το άτομο όπως συμπέρανα πρέπει να ήταν ο αρχηγός τους και στεκόταν λίγο πιο αριστερά από αυτούς.
«Αυτό που με εντυπωσίασε ήταν ότι όλοι είχαν, όχι μόνοτην ίδια εμφάνιση και ήταν ψιλόλιγνοι, αλλά φορούσαν και τα ίδια ρούχα, τις ίδιες μάσκες και περούκες.Πρέπει να προσθέσω ότι τους έβλεπα σα να ήταν φίλοι μου, αλλά ταυτόχρονα μου προκαλούσαν και φόβο. Ακόμαμέσα στο αντικείμενο αυτό, που νομίζω ότι ήταν ιατρικό εργαστήριο, και πίσω από αυτά τα άτομα, στην αριστερή πλευρά, ήταν ένα μακρόστενο μεταλλικό τραπέζι αλουμινίου άβαφο, πίσω του ένα φωτιστικό με πόδια και πάνω από το τραπέζι μια λάμπα. Στην άλλη πλευρά ήταν ένας λευκός επίπεδος πάγκος κολλημένος στον τοίχο. «Ενώ τα παρατηρούσα όλα αυτά ξαφνικά έσβησε το φως και εγώ ξύπνησα στο κρεβάτι μου με πόνους στο στομάχι, που προέρχονταν από το άγχος που ένιωθα από αυτό τοΠ γεγονός. Μόνο όταν ήπια μισό ποτήρι κονιάκ άρχισα να συνέρχομαι. Μετά από μερικές ώρες, καθώς εξέταζα το σώμα μου, ανακάλυψα με μεγάλη μου έκπληξη δύο μικρές τρύπες στο μέγεθος φακής, οι οποίες δεν υπήρχαν, το προηγούμενο βράδυ και οι οποίες επουλώθηκαν μετά φυσιολογικά».

Πράγματι η χώρα μας έλκει αυτά τα σκάφη, γιατί η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα σε όλο τον πλανήτη μας που έχει περίπου 3.700 γέφυρες και πύλες αστρικές. Με τη λέξη πύλη αναφέρομαι σε εκείνες τις τοποθεσίες, που όπως υποδείχνει και η λέξη είναι είσοδος και έξοδος προς αλλά αστρικά συστήματα, αλλά ταυτόχρονα είναι και γέφυρες. Εδώ πρέπει να προσθέσω ότι όλοι οι αρχαιολογικοί χώροι είναι πύλες. Επίσης είναι αξιοσημείωτο και σημαντικό ότι η χώρα μας αντιπροσωπεύει επί του εδάφους μέσω ορισμένων πυλών,αρκετούς γαλαξιακούς χώρους. Οι γέφυρες είναι τοποθεσίες στις οποίες μπορεί να επιτευχθεί επικοινωνία, μέσω υπολογιστών με τους Ολύμπιους ή άλλες οντότητες.




Θα θέλαμε να αναφερθούμε τώρα πιο συγκεκριμένα,σε ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο θέμα, στους ΄΄Ε΄΄.Το συγκεκριμένο ζήτημα απασχολεί πολύ κόσμο που σίγουρα ζητά ξεκάθαρες απαντήσεις.Πιστεύτε τελικά ότι υπήρξε-υπάρχει η συγκεκριμένη ομάδα;Αν ναι,ποια είναι η δράση της και γιατί δεν κάνει κάτι για να πιστοποιήσει-χωρίς αμφισβήτηση πλέον- την ύπαρξή της;
Η αναφορά μου στην ομάδα Ε θα αρχίσει από την εποχή της Ατλαντίδος, τότε που οιΠ Άτλαντες είχαν πάρει εντολή από τον Άναρχο να εργάζονται για την πρόοδο της ανθρωπότητας. Όμως με την πάροδο των αιώνων οι Άτλαντες παρέβησαν αυτή την εντολή αφού κατέστησαν υπερφίαλοι, λόγω των υπερόπλων που διέθεταν και από την κατάχρηση των ενεργειών, και θέλησαν να κατακτήσουν όλο τον γνωστό εκείνης της εποχής κόσμο.Όμως αφού είχαν κατακτήσει αρκετούς λαούς, θέλησαν να κατακτήσουν και τους Αθηναίους, οι οποίοι διέθεταν και αυτοί υπερόπλα και η αναμέτρησή τους, που έγινε το 9.550 π.Χ. ήταν τόσο τρομακτική που είχε άμεσο αποτέλεσμα την καταβύθιση της Ατλαντίδας, και η Μεσόγειος που τότε ήταν ξηρά, να μετατραπεί σε θάλασσα, και οι κορυφές των υψηλότερων βουνών είναι τα σημερινά νησιά της Μεσογείου.

Από εκείνη την εποχή ιδρύθηκε και εδραιώθηκε η ομάδα Ε, στην οποία υπήρξαν αρχηγοί ο Μέγας Αλέξανδρος και ο Αρχιερέας των Δελφών Λουκιανός.

Σήμερα η ομάδα Ε αποτελείται από αφανή άτομα, τα οποία θα παραμείνουν αφανή, μέχρι να τους δώσουν εντολή οι Ουράνιοι Ε, να καταστούν γνωστά, η ομάδα Ε είναιΈλληνες και ξένοι, οι οποίοι όμως όχι μόνο έχουν την ελληνική παιδεία, αλλά και το γονίδιο Ι.Χ.Ω.Ρ. και διαθέτουν υπερτεχνολογία την οποία χρησιμοποιούν όταν χρειαστεί εκεί που είναι απαραίτητη για τις θετικές ενέργειές τους για το καλό της ανθρωπότητας, με την οποία μπορούν να καταστούν αόρατοι, να διακτινίζονται και άλλα πολλά, τα οποία για ευνόητους λόγους δεν επιτρέπεται να παραθέσω. Βέβαια να είστε σίγουροι ότι όσοι έχουν αναφέρει ότι ανήκουν στην ομάδα Ε, δεν έχουν την παραμικρή σχέση με την ομάδα Ε και το πράττουν για λόγους αυτοπροβολής.

Ακόμα η ομάδα Ε δρα και σε επίπεδο ιδεών,διαμορφώνονται σταδιακά μια παγκόσμια θετική συνειδητότητα. Ακόμα θέλω να προσθέσω ότι στην σημερινή εποχή αναβιώνει σταδιακά η παλιά Ατλάντεια περίοδος, με τη νέα Ατλαντίδα, που είναι η σημερινή Αμερική, η οποία όπως πλέον γνωρίζουμε όλοι θέλει να κατακτήσει όλο τον πλανήτη, αλλά όταν θα έλθει το πλήρωμα του χρόνου που μάλλον είναι κοντά, θα νικηθεί, όπως έγινε και στα πανάρχαια χρόνια, από τους σύγχρονους Αθηναίους. Όμως αυτή την περίοδο η διαμάχη διεξάγεται στην τέταρτη και πέμπτη διάσταση, όπου οι Ουράνιοι Ε, διεξάγουν σημαντικό έργο, αφού είναι φύλακες των πυλών, των κωδικών και των ενεργειών, για να μην υποκλαπούν, και προετοιμάζουν το έδαφος για να μεταφερθεί αυτή η διαμάχη σε υλικό επίπεδο, για την τελική σύγκρουση, στην δική μας διάσταση.





Λέγεται πως οι αρχαίοι μας πρόγονοι κατείχαν πολλά τεχνολογικά μυστικά.Ποιο είναι το σχόλιό σας για την υποτιθέμενη κατασκευή ενός ιπτάμενου δίσκου από Έλληνες ερευνητές,μετά την αποκωδικοποίηση που έκαναν σε κείμενα του Αριστοτέλη;

Στην αρχαία Ελλάδα τις γνώσεις υπερτεχνολογίας, κατείχαν οι μύστες και οι αρχιερείς των ναών στους οποίους αυτή η γνώση είχε δοθεί από τους Ολύμπιους, οι οποίοι όπως είναι ευνόητο δεν ήταν θεοί, αλλά ο κόσμος τους θεώρησε θεούς, λόγω της υπερτεχνολογίας που διέθεταν. Είναι αξιοσημείωτο ότι η λέξη θεός προέρχεται από το ρήμα θέω που σημαίνω τρέχω πολύ γρήγορα. Ενδεικτικά σας αναφέρω ότι ο Μέγας Αλέξανδρος όπως προκύπτει από το παρακάτω απόσπασμα από το έργο του Αισχίνη. Κατά Κτησιφώντος στίχοι (172-174) (ο Γ’Αλέξανδρος έξω της άρκτου και της οικουμένης ολίγονδειν μεθειστήκει) μπορούσε να διακτινίζεται έξω από το Γαλαξία. Για την υποτιθέμενη κατασκευή ενός ιπτάμενου δίσκου από Έλληνες ερευνητές μετά την αποκωδικοποίηση που έκαναν σε κείμενα του Αριστοτέλη απλώς σας παραθέτω την ρήση του γυμνοσοφιστή Λάο Τσε «Αυτός που ξέρει δεν μιλά, και αυτός που μιλά δεν ξέρει».Όμως η κατασκευή σκάφους από τα κείμενα του Αριστοτέλη είναι εφικτή μόνο για όσους αντιλαμβάνονται τονΑριστοτέλη «ζωντανό» και φυσικά θα το κρατήσουν μυστικό.




Πως αξιολογείτε τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζονται από τα ΜΜΕ της χώρας μας τα θέματα που έχουν να κάνουν με τα ΑΤΙΑ,τους εξωγήινους και γενικότερα με το παράδοξο;Πιστεύετε ότι έχει βελτιωθεί η κατάσταση σε σχέση με το παρελθόν;

Είναι γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια τα ΜΜΕ,αναφέρονται περισσότερο στο θέμα των ΑΤΙΑ, και μάλισταμε σοβαρότητα, και κυρίως, αποφεύγουν, τα ειρωνικάσχόλια, όπως έκαναν στο παρελθόν, και αυτό συμβαίνει γιατί εξελίσσεται η ανθρώπινη αντιληπτικότητα. Όμως λόγω άγνοιας του θέματος, επειδή ουσιαστικά τα ΑΤΙΑ είναι ενεργειακοί κύκλοι φωτός αλλά και άλλων σχημάτων, παρουσιάζουν μόνο τις περιπτώσεις σκαφών που είναι σε συμπύκνωση. Όμως όσοι είναι αφυπνισμένοι μπορούν να βλέπουν τα ΑΤΙΑ στην πραγματική ενεργειακή τους μορφή.
Είναι αλήθεια ότι τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια αφύπνιση των Ελλήνων.Οι Έλληνες θέλουν απαντήσεις,διαβάζουν περισσότερο για το παράδοξο,ερευνούν με μεγαλύτερο ζήλο το παρελθόν τους.Γιατί πιστεύτε ότι συμβαίνει αυτό και σε τι θα μας ωφελήσει;

Το γεγονός αυτό συντελείται από την ομάδα Ε, η οποία μέσω του χειρισμού του θείου φωτός ενεργοποιούν τις φωτεινές έλικες του DNA των Ελλάνιων γόνων, που έχουν το Ιχώρ, το οποίο είναι θεία αιθερική ουσία μέσα στο αίμα. Εδώ θέλω να τονίσω ότι τα έργα του Αριστοτέλη, Ιάμβλιχου, Πλάτωνα και Πυθαγόρα έχουν λεξαριθμητικούς κώδικες που ενεργοποιούν υποσυνείδητα τις Ε υπερμνήμες των Ελλήνων. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα μελλοντικά να ανατείλει πάλι στην σημερινή Ελλάδα ο χρυσός αιώνας του Περικλέους και το Αναρχο και θείο Ολύμπιο φως να φωτίσει όλη την ανθρωπότητα, που τόσο πολύ το χρειάζεται.




Κλείνοντας,θα θέλαμε ένα σχόλιό σας για τη Gateway Team,καθώς και ένα μήνυμα που θα θέλατε να δώσετε στους επισκέπτες του δικτυακού μας τόπου.
Η Gateway Team είναι ένα πολύ αξιόλογο site, για το οποίο πρέπει να αισθάνονται υπερήφανοι οι συντελεστές του, στους οποίους δίνω θερμά συγχαρητήρια. Το μήνυμα που θέλω να δώσω στους επισκέπτες του δικτυακού σας τόπου είναι το εξής:

Μη προσεγγίζεται το θέμα των ΑΤΙΑ μόνο υλικά. Όπως ο άνθρωπος έχει ύλη και ψυχή και πνεύμα έτσι και αυτά έχουν την τρισδιάσταση υπόσταση που αντιλαμβάνεστε, αλλά επίσης έχουν και ενεργειακή διάσταση υπαρκτή και «πνευματική» διάσταση που διαχέουν και από την οποία διαχέονται επίσης.






metafysiko.gr




Ο Σωκράτης Αικατερινίδης γεννήθηκε στο Λασίθι της Κρήτης. Φοίτησε στη Νομική Σχολή Αθηνών, αλλά σύντομα τον απορρόφησαν οι εμπορικές δραστηριότητες. Από το 1969 ασχολείται με την έρευνα των UFO. Το 1981-82 υπήρξε εκδότης του περιοδικού «UFO-Αστρΐκή Επαφή». Έχει δημοσιεύσει περίπου 700 σχετικά άρθρα και έχει συνεργαστεί με τα περιοδικά Ταχυδρόμος, Κλικ, Ρομάντζο, Cosmopolitan, Colt, Ναυτέλληνας, Ανεξήγητο, Τηλέραμα, Ζώδια £ Αστρα, κλπ. Εχει δώσει συνεντεύξεις σε τηλεοπτικές εκπομπές του Mega, Sky,Antena, Star, Κανάλι 5 και ακόμη σε περιοδικά και εφημερίδες. Τέλος είναι συνεργάτης της διεθνούς επιστημονικής ομάδας έρευνας MUFΟN.
Το βιβλίο «UFO Απόρρητος φάκελος 1» αποτελεί κυρίως μια βιβλιογραφική έρευνα η οποία εκτείνεται από τον 18ο αιώνα μέχρι τη δεκαετία του 1970 και αφορά την παρουσία εξωγήινων όντων στην Ελλάδα.
Στο επόμενο βιβλίο που θα αφορά τις «απαγωγές» στις οποίες τροβαίνουν οι εξωγήινοι στην Ελλάδα, θα παρατεθούν επιλεγμένα περιστατικά της δεκαετίας 1980 & 1990.
Είναι ευνόητο ότι οι αναφορές που υπάρχουν σ' αυτό το βιβλίο είναι επιλεγμένες με βασικά στοιχεία τις επώνυμες μαρτυρίες και την ιδιαιτερότητα του κάθε περιστατικού.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το κεφάλαιο «Τρίγωνο της Μεσογείου», το οποίο αφορά άμεσα την Ελλάδα και στο οποίο παρατίθενται περιστατικά εξαφάνισης υποβρυχίων, πλοίων και θεάσεων USO (υποβρυχίων UFO).




ο Σωκράτης Αικατερινίδης στις 24 Δεκεμβρίου 2005


Τρίτη, 27 Δεκεμβρίου 2011



Μία ξεχασμένη υπόθεση σύλληψης για εμπρησμό ενός Τούρκου στο Ηράκλειο της Κρήτης ανασύρεται από το αρχείο, υπό το πρίσμα των αποκαλύψεων Γιλμάζ για εμπρησμούς των ελληνικών δασών την περίοδο 1995-1997 που αποκάλυψε την νύχτα των Χριστουγέννων το defencenet.gr.

Η υπόθεση-που σύμφωνα με πληροφορίες της εφημερίδας «Πατρίς» δεν ήταν η μοναδική που απασχόλησε τις διωκτικές Αρχές και την ΕΥΠ επί κρητικού εδάφους  - αφορά Τούρκο πράκτορα της ΜΙΤ που συνελήφθη ως ύποπτος στην περιοχή Χερσονήσου-Μαλίων για την πρόκληση εμπρηστικών ενεργειών.


Aστυνομικοί κύκλοι αναφέρουν ότι στην κατοχή του είχαν βρεθεί φωτογραφίες που απεικόνιζαν την έναρξη πυρκαγιών σε διάφορες περιοχές αλλά και φωτογραφικό υλικό στο οποίο εμφανιζόταν ο ίδιος σε δωμάτιο με φόντο το σύμβολο των Γκρίζων Λύκων!

Η περίπτωση του είχε επικεντρώσει τότε την προσοχή της ΕΥΠ που θέλησε να τον εξετάσει, θεωρώντας ότι δεν επρόκειτο για κοινή υπόθεση εμπρησμού αλλά για ζήτημα που είχε να κάνει με την εθνική ασφάλειας της χώρας.

Ωστόσο παρά την ασφυκτική πίεση, ο ύποπτος αρνήθηκε να πει το παραμικρό και με παρέμβαση της τουρκικής πρεσβείας στην κυβέρνηση Σημίτη, αφέθηκε ελεύθερος! Ήταν η εποχή μετά την σύλληψη Οτσαλάν, όταν οι σχέσεις των δύο χωρών ήταν άκρως διαταραγμένες και η τότε κυβέρνηση ότι ζητούσε η Τουρκία το έκανε για να μην θεωρηθεί ότι υπέθαλπτε Κούρδους του ΡΚΚ.




 Η περίπτωση του συγκεκριμένου δεν ήταν η μοναδική. Δημοσιογραφικές πληροφορίες αναφέρουν ότι για μεγάλο χρονικό διάστημα, από το 1995 έως και το 1999, οι Αρχές Ασφάλειας στην μεγαλόνησο είχαν γίνει αποδέκτες συγκεκριμένων πληροφοριών για την μυστική παρουσία στην Κρήτη μελών παρακρατικών και παραστρατιωτικών τουρκικών οργανώσεων.

Ενδεικτική είναι η περίπτωση δύο Τούρκων που είχαν περάσει λαθραία στην Ελλάδα και ταξίδεψαν μέχρι την Κρήτη με σκοπό να βιντεοσκοπήσουν το Πεδίο Βολής. Και οι δύο «μπλοκαρίστηκαν» από τις ελληνικές Αρχές.




Σημειώνεται ότι μιλώντας στην τουρκική εφημερίδα Birgun, ο Μεσούτ Γιλμάζ δήλωσε ότι αν και όλοι οι πρωθυπουργοί της Τουρκίας όταν τελείωνε η θητεία τους ενημέρωναν τον διάδοχο τους σχετικά με το πού και πώς χρησιμοποιήθηκαν μυστικά κονδύλια του κράτους, «μόνο η Τσιλέρ δε μοιράστηκε τις πληροφορίες για τη διάθεση των μυστικών κονδυλίων την περίοδο που ήταν πρωθυπουργός».

Ο Γιλμάζ είπε ότι τα θέματα που αφορούσαν τα μυστικά κονδύλια ήταν «τα σχετικά με την απόπειρα για πραξικόπημα στο Αζερμπαϊτζάν και τα αντίποινα στα δάση της Ελλάδας».


defencenet.

-------------------------------------------------------------------------------------------------

ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΑΕΡΟΣΚΑΦΗ ΣΥΝΟΔΕΥΑΝ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΑ ΕΛΙΚΟΠΤΕΡΑ



ΣΤΗΝ ΠΥΡΚΑΓΙΑ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΣΤΙΣ 21 ΙΟΥΝΙΟΥ 2008


ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΤΡΙΤΟ ΜΑΤΙ.

ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ.









psthermopilai.blogspot.


Reinman ή Ariman;





Ανοιχτά διάσημοι τραγουδιστές παραδέχονται οτι πούλησαν την ψυχή τους στον "Διάολο" με αντάλαγμα μια λαμπρή καριέρα...








iokh.blogspot.

Σάββατο, 24 Δεκεμβρίου 2011






Γράφει ο Κωνσταντίνος Φανουράκης


Εσείς αποφασίζετε τι είναι Πραγματικότητα, Φαντασία ή Μύθος=( Ιστορία ),
όταν ξεδιπλώνονται τα μυστήρια πίσω από την χριστουγεννιάτικη παράδοση.
Όλα έχουν μια ιστορία να διηγηθούν από διαφορετικά μονοπάτια που ξεκινάνε από ένα και καταλήγουν σε ένα 1.

 Όταν σκέφτεστε τα Χριστούγεννα, έχετε  αναρωτηθεί  σχετικά με την λαογραφία και τα  σύμβολα της εποχής;
Το ζαχαροκάλαμο, το σημερινό καραμελωμένο μπαστούνι  είναι απλώς μια θρεπτική γλυκαντική ουσία, ή μπορεί να υπάρχει ένας μύθος για  το μπαστούνι και την γλυκιά του καραμέλα;
Τι γίνεται με το Δωδεκαήμερο των Χριστουγέννων και το γκι ;
Αναρωτηθήκατε ποτέ  για το μυστήριο  σχετικά με τις παραδόσεις των Χριστουγέννων, που εορτάζουμε τόσα χρόνια ποιες είναι η πραγματικές του έννοιες;
Αναρωτηθήκατε  για το  ότι οι μύθοι θα μπορούσαν ενδεχομένως να ζήσουν κάτω από την επιφάνεια;




Πολλές από τις ιστορίες που λέγονται και επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο προέρχονται από την Αρχαιότητα, τον Μεσαίωνα, Ελλάδα, Αίγυπτος , Ρώμη , από το Πάνθεον έως και τον σημερινό Χριστιανισμό.
Μερικοί από αυτούς τους μύθους θεωρούνται, από ορισμένους, ως ψευδείς.
Ανάλογα με τις πεποιθήσεις του καθενός, μπορείτε να δείτε την αλήθεια σε αυτές τις ιστορίες ή μπορεί να αμφισβητήσετε τη γνησιότητά τους.
Ωστόσο υπάρχει μια φήμη, για την λέξη Χριστού-γεννά.

Χριστούγεννα μπορεί να μην σημαίνει πως ο Χριστός γεννήθηκε στην σημερινή ημερομηνία όπου εορτάζουμε τα Χριστούγεννα, αλλά μπορεί να εορτάζουμε την Σύλληψη και την Έλευση.
Το ( Χ ) είναι το πρώτο γράμμα στην ελληνική λέξη για τον Χριστό. Στο σύγχρονο λατινικό αλφάβητο, ( Χ ) αντιπροσωπεύεται από ένα σύμβολο παρόμοια με το "X".........

Μιλώντας για διαφορετικές γλώσσες,  ο Άγιος Βασίλης, ίσως το μεγαλύτερο κοσμικό σύμβολο της σεζόν των Χριστουγέννων, είναι γνωστός σε πολλές γλώσσες όπως θα δείτε  σαν ..

Sinter Klaas στην Ολλανδία - ( ο ερχομός του Klaas - Άγιος Βασίλης )



Father Christmas στην Αγγλία – ( Πατέρας των Χριστουγέννων )



Santa Claus Ηνωμένες Πολιτείες και  Καναδά – ( Σάντα Κλάους - Άγιος Βασίλης)



Pere Noel στη Γαλλία – ( Περε Νοελ – Πατέρας των Χριστουγέννων )



Papa Noel στην Βραζιλία και το Περού – 
( Παπα Νοελ  Πατέρας Άγιος Βασίλης  των      Χριστουγέννων )                                               



Christindl - Christkindl  (Christ Child) στην  Γερμανία – ( Χριστός – παιδί ) Χριστούγεννα





Babbo Natal ή Belfano στην Ιταλία – ( Πάμπο Νατάλ η Μπελφάνο Πατέρας Άγιος Βασίλης

 ------------------------------------------
Άγιος Νικόλαος, προστάτης των παιδιών, είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της παράδοσης. Γεννήθηκε στα Πάταρα της Μικράς Ασίας, λέγεται ότι ταξίδεψε στην Αίγυπτο και σε άλλα μέρη επίσης, όπου και μυήθηκε σε πολλά μυστήρια.
Ο φίλος των παιδιών, επισκεπτόταν τα σπίτια τους, αφήνοντας τους δώρα και τροφή.
Το έκανε αυτό αργά το βράδυ, ώστε να μπορέσει να παραμείνει ανώνυμος
Στα ταλαιπωρημένα φτωχόσπιτα, οι φτωχογειτονιές τον τιμούσαν ιδιαίτερα.

Το πανηγύρι των  Χριστουγέννων ξεκινά να εορτάζετε στις 6 Δεκεμβρίου και σε ορισμένες χώρες, αυτή η μέρα είναι «ημέρα των Χριστουγέννων." 



Ο θρύλος του Άγιου Νικόλαου των Χριστουγέννων συνεχίζεται με ακόμη μια ιστορία.
Ένας φτωχός άνθρωπος δεν είχε χρήματα για να παντρέψει τις τρεις κόρες του.
Τα κορίτσια είχαν κρεμάσει  τις κάλτσες τους στο τζάκι για να στεγνώσουν και ο
Άγιος Νικόλαος έβαλε από τρεις σακούλες με χρυσό στις κάλτσες τους.
Γι’ αυτό τον λόγο  πολλά παιδιά σε όλο τον κόσμο κρεμούσαν τις κάλτσες τους δίπλα στο τζάκι η οπουδήποτε αλλού, με την ελπίδα ότι ο Άγιος Νικόλαος ή Άγιος Βασίλης
ή ( ……….. ) μπορεί να περάσει και να τους κάνει ένα μεγαλοπρεπές δώρο.




Κατόπιν ήρθε το χριστουγεννιάτικο δένδρο. Η παράδοση αυτή όμως χρονολογείται από την εποχή των Αιγυπτίων, των Ρωμαίων, και τους Δρυίδες.
Με τη μικρότερη ημέρα του Δεκεμβρίου, οι Αιγύπτιοι έφερναν πράσινους φοίνικες στα σπίτια τους. Αυτό συμβολίζει το θρίαμβο της ζωής επί του θανάτου.
Οι Ρωμαίοι κοσμούσαν επίσης το σπίτι τους με αειθαλή δέντρα κατά τη διάρκεια των Saturnalia. Αυτή ήταν μια γιορτή προς τιμήν του θεού τους, της γεωργίας, Saturnus. Οι Δρυίδες διακοσμούσαν μια βελανιδιά με  χρυσά μήλα και κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, το δέντρο μιμείτο  το δέντρο του ¨παράδεισου¨ ένα καταπράσινο δέντρο διακοσμημένο με κόκκινα μήλα. Αυτό γινόταν στις 24 Δεκεμβρίου, που για κάποιους είναι η γιορτή του Αδάμ και της Εύας.



Πλησιάζοντας σε πιο σύγχρονη εποχή, τον 16ο αιώνα, το πρώτο χριστουγεννιάτικο δέντρο (όπως το γνωρίζουμε) ξεκίνησε  στο Στρασβούργο στη Γερμανία, αειθαλή δέντρα ήταν διακοσμημένα με χρωματιστά χαρτιά, φρούτα, και γλυκά,  τα οποία  πωλήθηκαν. Λέγεται ότι οι ηλικιωμένες γυναίκες  πουλούσαν τα δέντρα που έκοβαν από τα τοπικά δάση.

Οι παραδόσεις του Χριστουγεννιάτικου δέντρου και πολλά άλλα έφτασαν στην Αμερική από τους πρώτους γερμανούς εποίκους και  μισθοφόρους, που πληρώνονταν για να μάχονται  στον επαναστατικό πόλεμο.
Το 1851 άρχισαν να φέρνουν δέντρα σε όλες τις πόλεις και τα πουλούσαν κατά την περίοδο των Χριστουγέννων.


-Ο Κάλβιν Κούλιτζ  ξεκίνησε το έθιμο του φωτισμού του Χριστουγεννιάτικου Δέντρου το 1923.



Γιατί συνηθίζετε το δένδρο να είναι Ελατό? Βλέπε πυραμίδες… (θα αναφερθούμε σε σχετικό άρθρο κάποια άλλη στιγμή ως τότε ερεύνησε )

Και ήρθε η ώρα για το Γκι και ¨πουρνάρια¨ ...." Γκι : είναι γνωστό σε μερικούς πως αν δώσεις ένα φιλί κάτω από το γκι είναι καλό σημάδι γονιμότητας και χρονολογείτε από την εποχή του Μεσαίωνα. Aλλά ακόμα και στην Ελλάδα χρονολογείτε από την Ελληνορωμαϊκή εποχή, στην εορτή  Saturnalia .
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ήταν κρεμασμένα στα σπίτια για να αποκρούσει τα κακά πνεύματα. 

Οι Δρυίδες έχουν τα γκι ως ιερά και φυλακτά, για τις μαγικές θεραπευτικές δυνάμεις τους.
Πίστευαν επίσης ότι  το γκι μπορούσε να βοηθήσει στην αντιπαλότητα  των εχθρών τους. 
Οι Σκανδιναβοί το κρεμούσαν ως σύμβολο «ειρήνης», υπό την έννοια ότι προκαλούσε εκεχειρίες μεταξύ εχθρών και βοηθούσε τα ζευγάρια στην γονιμότητα.


 
















Στην Αρχαιοελληνική περίοδο όσο πάμε και πιο παλιά βρίσκουμε τα σημάδια του σίτου Ζέα και της Ελιάς ως πρωταρχικό σύμβολο όλων των παραπάνω.   

 ----------------------------------------------------------

Και συνεχίζονται οι παραδόσεις των Χριστουγέννων, με το καραμελωμένο ζαχαροκάλαμο, λέγεται πως έχει τις ρίζες του στο Χριστιανισμό, αν και από πολλούς έχει αμφισβητηθεί. Στα τέλη του 18ου αιώνα, οι χριστιανοί δεν μπορούσαν πλέον να αναγνωρίζονται μεταξύ τους, επειδή τα θρησκευτικά σύμβολα είχαν απαγορευτεί σε δημόσια προβολή. Στην Αγγλία, ένας ζαχαροπλάστης χριστιανός επινόησε έναν τρόπο για τα μέλη της χριστιανικής κοινότητας να αναγνωρίζουν ο ένας τον άλλον. Λέγεται ότι διαμόρφωσαν την γκλίτσα του βοσκού σε καραμέλα και πως συμβόλιζε τον ουράνιο Θεό ως "καλοπροαίρετο βοσκό".



Η λευκή καραμέλα, επιλέχθηκε επειδή συμβολίζει την αγνότητα, στην συνέχεια πρόσθεσε τρεις κόκκινες ρίγες επάνω στο καραμελώμενο μπαστούνι για να συμβολίζει την παρουσία της Αγίας Τριάδος. Μια άλλη τολμηρή κόκκινη λωρίδα τοποθετήθηκε σε όλη την καραμέλα που αντιπροσωπεύει το αίμα του Χριστού και την λυτρωτική δύναμη. Μια άλλη παραλλαγή της ιστορίας είναι ότι το ζαχαροκάλαμο, καραμέλα είχε το σχήμα "J" από το λατινικό αλφάβητο ή την παραλλαγή του από λατινικά στα εβραϊκά για να εκπροσωπεί το όνομα  Ιησούς ( Jesus , Joshua ).
Η σημασία αυτών των ιστοριών αν πιστεύεται ότι είναι αληθή ή ψευδή,
βρίσκονται στις προσωπικές πεποιθήσεις του καθενός.



Ένας άλλος μύθος που συνδέεται με τον Χριστιανισμό είναι τα δημοφιλή κάλαντα, 
«Το Δωδεκαήμερο».
Λέγεται ότι κατά την περίοδο από το 1558 με 1829, είχε χρησιμοποιηθεί ως ένας τρόπος για τους Χριστιανούς  για να διδάξουν την πίστη τους στα παιδιά τους.
Και για την βοήθεια απόρων να μπορέσουν να μαζέψουν ότι τους έδιναν από τρόφιμα έως χρήματα για να επιβιώσουν. Πάλι, ανάλογα με τις συγκεκριμένες πεποιθήσεις σας, διότι μπορεί να υπάρξει μια διαφοροποίηση σε ότι έχετε μάθει.
Παρακάτω είναι μερικά  από τα σύμβολα και τι  κρύβουν οι παραστάσεις πίσω από αυτά.


Πέρδικα = Χριστός.





Δύο χριστουγεννιάτικα τρίγωνα = Μαρία και ο Ιωσήφ κατά τη γέννηση του Ιησού κατά την  Παλαιά και Καινή Διαθήκη.





Τρεις γαλλικές κότες  = τα δώρα των Μάγων ή την πίστη, ελπίδα και φιλανθρωπία.(Καθολικοί)





Τέσσερα Πουλιά = τέσσερις Ευαγγελιστές.. (Ευαγγέλια) Ματθαίου, του Μάρκου, του Λουκά, και Ιωάννη.





Πέντε Χρυσά Δακτυλίδια = τα πρώτα πέντε βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης.





Έξι Χήνες = έξι ημερες από την ανθρώπινη εργασία ή έξι μέρες της Δημιουργίας.





Επτά Κύκνοι = Επτά δώρα (μυστήρια) του Αγίου Πνεύματος.





Οκτώ υπηρέτες = Οκτώ Μακαρισμούς.





Εννέα Κυρίες = Καρπούς του Αγίου Πνεύματος.




Όλα αυτά από τον μεσαίωνα και μετά για να μπορέσουν να περάσουν τα μηνύματα στου νέους μύστες εκείνης της εποχής και στις νέες θρησκείες καθώς προϋπήρχαν και είχαν κλαπεί από τις πιο παλιές…





Κατά την  βικτωριανή εποχή, βρίσκουμε την προέλευση της κάρτας Χριστουγέννων. Ο Sir Henry Cole και John Horsley εφηύρε μια κάρτα που εμφανίζονται τρεις πίνακες. Στη μέση του πίνακα υπάρχει μια απεικόνιση μιας οικογένειας σε ένα εορταστικό σκηνικό τραπέζι. Η μια πλευρά δείχνει δύο πάνελ με μια πράξη φιλανθρωπίας, την ημέρα των Χριστουγέννων, όπως και την ένδυση των άπορων. Στο κάτω μέρος της κάρτας ήταν γραμμένο "Καλά Χριστούγεννα και Ευτυχισμένο το Νέο Έτος.

Έως  σήμερα, οι χριστουγεννιάτικες κάρτες αποστέλλονται ως σημείο μνήμης αγάπης και χαιρετισμού.



Μερικά σημεία από τις πρώτες κάρτες που είχαν κυκλοφορήσει.



Δέκα Λόρδοι = Δέκα Εντολές.





Έντεκα Αυλικοί = Έντεκα Πιστοί Αποστόλων.





Δώδεκα τυμπανιστές = άρθρα και Σύμβολα των Αποστόλων ».




Ας δούμε την Ιστορία μας και ας προχωρήσουμε στα Αρχαιοελληνικά Ηλιούγεννα

το ¨Τριέσπερον¨  τον Διόνυσο =  «τον Ορφέα» ( θα αναφερθούμε σε άλλο άρθρο κάποια στιγμή για τον Ορφέα περιληπτικά).



Και διαβάζουμε στο ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ  


Ηλιούγεννα - Το αρχαίο Ελληνικό έθιμο των Χριστουγέννων





Τα Χριστούγεννα η εορτή της ανάμνησης της γεννήσεως του Ιησού Χριστού δηλαδή, αποτελούν την μεγαλύτερη γιορτή του Χριστιανισμού, αποτελώντας ημέρες χαράς για όλον τον Χριστιανικό κόσμο. Λόγω βέβαια της «οικονομικής εκμετάλλευσης» και του τεράστιου «οικονομικού τζίρου της εορτής» τα Χριστούγεννα εορτάζονται πλέον σχεδόν σε όλο τον κόσμο.

 Ιχνηλατώντας την ιστορικότητα της εορτής ανακαλύπτουμε ενδιαφέροντα στοιχεία που αφορούν την ημερομηνία της εορτής, αλλά και συσχετίσεις με συνήθειες στον αρχαίο κόσμο. Αναζητώντας την ακριβή ημερομηνία γενέσεως του Ιησού ανακαλύπτουμε ότι αφενός στην καινή Διαθήκη δεν γίνεται αναφορά για την εορτή Χριστουγέννων και αφετέρου ότι κανείς από τους Αποστόλους δεν τήρησε την 25η Δεκεμβρίου ως γενέθλια ημέρα του. Στην πραγματικότητα δεν γνωρίζουμε πότε ακριβώς γεννήθηκε ο Ιησούς Χριστός, (υπολογίζεται πως γεννήθηκε μεταξύ του 6 - 2 π. X.) Υπάρχουν όμως ενδείξεις που συνηγορούν στην Φθινοπωρινή γέννηση του, και όχι στην χειμερινή. Το εδάφιο από το Ευαγγέλιο του Λουκά παραδείγματος χάριν αναφέρει: 


 «Οι ποιμένες ήσαν κατά το αυτό μέρος διανυκτερεύοντες εν τοις αγροίς, και φυλάττοντες φύλακας της νυκτός επί το ποίμνιον αυτών» (2: 8). Η φράση αυτή έρχεται σε αντίθεση με τις πρακτικές των βοσκών καθώς τον χειμώνα λόγω του ψύχους οι ποιμένες δεν διανυκτερεύουν στους αγρούς. Αυτό μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η γέννηση του Ιησού δεν έγινε το Δεκέμβριο αλλά το Φθινόπωρο εφόσον τα κοπάδια δεν ήταν στις στάνες. Γνωρίζουμε επίσης ότι η γέννηση συνέπεσε, με την απογραφή, που συνήθως γινόταν μετά την συγκομιδή, κατά τις αρχές Οκτωβρίου. Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης επίσης συσχετίζει την γέννηση του Ιησού Χριστού με την εορτή της «Σκηνοπηγίας», η οποία γινόταν τον Οκτώβρη.

 Στην Αγία Γραφή γενέθλιες και ονομαστικές εορτές δεν συνιστούνται. Στην πραγματικότητα τα Χριστούγεννα δεν συμπεριλαμβάνοντα στις αρχαίες γιορτές της Χριστιανικής Εκκλησίας, και μάλιστα η τήρηση των γενεθλίων καταδικάζονταν σαν ένα αρχαίο Ελληνικό "ειδωλολατρικό" έθιμο απεχθές στους Χριστιανούς. Ημέρα μνήμης των αγίων και μαρτύρων όριζαν αυτή του θανάτου. Η Καθολική Εγκυκλοπαίδεια αναφέρει σχετικά : «Τα Χριστούγεννα δεν ήταν ανάμεσα στις πρώτες εορτές της Εκκλησίας. Ο Ειρηναίος και ο Τερτυλλιανός την παραλείπουν από τους καταλόγους των εορτών» Έτσι Τα Χριστούγεννα ως εορτή των γενεθλίων του δεν γιορτάζονταν τα πρώτα 300 χρόνια. Η καθιέρωση της 25ης Δεκεμβρίου ως ημέρα των Χριστουγέννων έγινε στη Ρώμη από τον Πάπα Ιούλιο τον Α, τον 4ο μ.χ. αιώνα, μετά από έρευνα που έγινε στα αρχεία της Ρώμης για την χρονιά επί Αυγούστου απογραφής, και κατόπιν υπολογισμών βάση των Ευαγγελίων. Ένα στοιχείο που λήφθηκε υπ όψιν είναι  η φράση από το κατ’ Ιωάννη γ’30«Εκέινον δει αυξάνειν, εμέ ελατούσθαι»

 Στην πραγματικότητα όμως αυτό συνέβη διότι η συγκεκριμένη ημερομηνία συνέπεφτε με τις αρχαίες εορτές του Χειμερινού Ηλιοστασίου και την «Επιστροφή» του Ηλίου. Έκτοτε ο Χριστός όφειλε να είναι ο Ήλιος ο δίδων το φως εις τον κόσμο. Πριν εορταζόταν στις 6 Ιανουαρίου μαζί με τη βάπτιση του Ιησού (Θεοφάνεια). Αργότερα το έθιμο πιθανολογείται ότι μεταφέρθηκε στην Ανατολή, πιθανόν από τον Γρηγόριο τον Ναζιανζηνό το 378-381 περίπου μ.Χ. Ο Ιωάννης Χρυσόστομος (345-407 μ.Χ.) σε ομιλία του για τη γέννηση του Χριστού, αναφέρει ότι είχε αρχίσει στην Αντιόχεια να γιορτάζονται τα Χριστούγεννα στις 25 Δεκεμβρίου. Το σίγουρο είναι ότι την εποχή του Ιουστινιανού, τον 6ο αιώνα, ο εορτασμός των Χριστουγέννων στις 25 Δεκεμβρίου είχε εξαπλωθεί σχεδόν σε όλη την Ανατολή.




Τι εόρταζαν οι Αρχαίοι Έλληνες την περίοδο των Χριστουγέννων;



Οι αρχαίοι Έλληνες κατά την χειμερινή τροπή του ήλιου γιόρταζαν την γέννηση του Διονύσου. Ο Διόνυσος αποκαλούταν «σωτήρ» και θείο «βρέφος», το οποίο γεννήθηκε από την παρθένο Σέμελη. Ήταν ο καλός «Ποιμήν», του οποίου οι ιερείς κρατούν την ποιμενική ράβδο, όπως συνέβαινε και με τον Όσιρη. Τον χειμώνα θρηνούσαν το σκοτωμό του Διονύσου από τους Τιτάνες, αλλά στις 30 Δεκεμβρίου εόρταζαν την αναγέννησή του. Οι γυναίκες-ιέρειες ανέβαιναν στην κορυφή του ιερού βουνού και κρατώντας ένα νεογέννητο βρέφος φώναζαν «ο Διόνυσος ξαναγεννήθηκε. Ο Διόνυσος ζει» , ενώ σε επιγραφή αφιερωμένη στον Διόνυσο αναγράφεται:«Εγώ είμαι που σε προστατεύω και σε οδηγώ, εγώ είμαι το 'Αλφα και το Ωμέγα».

 Αυτή η αρχαία Ελληνική γιορτή, είχε επίσης ταυτιστεί και με την γιορτή του Ηλίου, τον οποίο οι αρχαίοι λαοί είχαν θεοποιήσει. Συγκεκριμένα στους Έλληνες, είχε ταυτιστεί με τον Φωτοφόρο Απόλλωνα του Ηλίου, ο οποίος απεικονιζόταν πάνω στο ιπτάμενο άρμα του να μοιράζει το φως του Ηλίου.  Οι αρχαίοι λαοί αναπαριστούσαν την κίνηση του ήλιου με την ζωή ενός ανθρώπου που γεννιόταν κατά την χειμερινή τροπή του ήλιου που μεγάλωνε βαθμιαία καθώς αυξάνονταν και οι ώρες που ο ήλιος φωταγωγούσε την Γη, και πέθαινε ή ανασταίνονταν τον Μάρτιο την ημέρα της Εαρινής Ισημερίας, συμβολίζοντας με αυτόν τον τρόπο την αναγέννηση του φυτικού βασιλείου μέσα από την μήτρα της Γης. Το χειμερινό Ηλιοστάσιο 22-25 Δεκεμβρίου σημαίνει την αρχή του χειμώνα, και ο Ήλιος αρχίζει βαθμιαία να αυξάνει την ημέρα έως ότου εξισωθεί με την νύχτα, κατά την Ιση-μερία τον Μάρτιο. Τότε ο Ήλιος νικά το σκοτάδι, και έρχεται η άνοιξη, η εποχή της αναγέννησης για την φύση.


Η εορτή αυτή πέρασε και στην αρχαία Ρώμη με τις δημοφιλείς γιορτές των Σατουρνάλιων, προς τιμήν του Κρόνου τον Δεκέμβριο αλλά και της θεάς Δήμητρας, γι΄ αυτό και έκαναν θυσίες χοίρων για την ευφορία της γης . Τα Σατουρνάλια ήταν από τις σημαντικότερες και ονομάζονταν: « DIES INVICTI SOLIS », δηλαδή  «Ημέρα του αήττητου ήλιου». Μια γιορτή που φυσικά την είχαν πάρει από την γιορτή του Φωτοφόρου Απόλλωνα - Ηλίου!




 Στην αρχαία Ρώμη, η εορτή άρχιζε στις 17 Δεκεμβρίου και διαρκούσε επτά ήμερες. Στην εορτή αυτή αντάλλασσαν δώρα, συνήθως λαμπάδες και στα παιδία έδιναν πήλινες κούκλες και γλυκά σε σχήμα βρέφους για να θυμίζουν το Κρόνο, που τρώει τα παιδιά του. Σταδιακά λοιπόν τα γενέθλια του θεού Ήλιου μετατράπηκαν σε γενέθλια του Υιού του Θεού. Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι οι «εθνικοί» αποκαλούσαν την Πρώτη Ημέρα της εβδομάδας Ημέρα του θεού-Κυρίου Ήλιου, ορολογία την οποία αργότερα χρησιμοποίησαν και οι εκκλησιαστικοί Πατέρες για λόγους σκοπιμότητας ίσως. Κάτι που διασώζεται έως σήμερα στα Αγγλικά ως SUN-DAY, στα Γερμανικά SONN-TAG.
 Ο Ιουστίνος ο μάρτυς (114-165 μ.Χ.) γράφει στη 2η απολογία του για τον Ιησού «...σταυρώθηκε, πριν το Σάββατο, ΠΟΥ ΗΤΑΝ Η ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ "ΚΡΟΝΟΥ" και την επόμενη ημέρα ΠΟΥ ΗΤΑΝ Η ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ (θεού) "ΗΛΙΟΥ" και η οποία μετονομάσθηκε σε ΚΥΡΙΑΚΗ, αναστήθηκε και εμφανίσθηκε στους μαθητές Του...»

 Οι Αιγύπτιοι στις 25 Δεκεμβρίου εόρταζαν την γέννηση του θεού-ήλιου Όσιρη. Μετά την δολοφονία του ένα δένδρο ξεφύτρωσε στο οποίο ο Ίσις,σε κάθε επέτειο της γέννησης του στις 25 Δεκεμβρίου, άφηνε δώρα γύρω από το δένδρο. Οι Βαβυλώνιοι, και οι Φοίνικες ονόμαζαν το θεό-ήλιο Βαάλ , οι Πέρσες λάτρευαν τη γέννηση του Αήττητου-ήλιου και θεού Μίθρα Βασιλιά, ενώ οι Βραχμάνοι στην γέννηση του ψάλλουν: «Εγέρσου ω βασιλιά του κόσμου, έλα σε μας από τις σκηνές σου».

 Εκτός όμως της ημέρας της γέννησης και πολλές από τις παραδόσεις που συνδέονται με τα Χριστούγεννα (ανταλλαγή δώρων, στολισμοί, κάλαντα, Χριστουγεννιάτικο δέντρο κλπ.) έχουν τις ρίζες τους σε παλαιότερες θρησκείες. Πιο συγκεκριμένα τα κάλαντα!
Πίσω από τα κάλαντα κρύβεται ένα αρχαίο Ελληνικό έθιμο με το όνομα Ειρεσιώνη, που αναφέρεται ήδη από τον Όμηρο, ο οποίος ευρισκόμενος στην Σάμο, σκάρωσε διάφορα τραγούδια τα οποία μαζί με μια ομάδα παιδιών τα τραγουδούσαν στα σπίτια των πλουσίων ευχόμενοι πλούτο, χαρά και ειρήνη. Συμβόλιζε την ευφορία και γονιμότητα της γης και εορτάζονταν δυο φορές το χρόνο, μια την άνοιξη με σκοπό την παράκληση των ανθρώπων προς τους θεούς κυρίως του Απόλλωνος-ήλιου και των Ωρών για προστασία της σποράς και μια το φθινόπωρο, για να τους ευχαριστήσουν για την συγκομιδή των καρπών. Ταυτόχρονα με τις ευχαριστίες προς τους θεούς, έδιναν ευχές και στους συνανθρώπους.




Τα παιδιά γύριζαν από σπίτι σε σπίτι, κρατώντας ελιάς ή δάφνης στολισμένα με μαλλί (σύμβολο υγείας και ομορφιάς) και καρπούς κάθε λογής, τραγουδώντας για καλύτερη τύχη και γονιμότητα της γης. Πολλά από τα παιδιά έφεραν τον κλάδο σπίτι τους και τον κρεμούσαν στην πόρτα όπου έμενε όλο το έτος.(κάτι που συνηθίζουμε να κάνουμε σήμερα την Πρωτομαγιά).

 Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο του Αποστόλου Αρβανιτόπουλου, σχετικό με τα έθιμα του χριστουγεννιάτικου δέντρου και των καλάνδων, μας σώζει ο Φίλιππος Βρετάκος στο βιβλίο του "Οι δώδεκα μήνες του έτους και αι κυριώτεραι εορταί των". Σε αυτό το βιβλίο του ο Φίλιππος Βρετάκος μας λέει:
 "Το χριστουγεννιάτικον δένδρον συμβολίζει την αιωνιότητα της ζωής, διότι δεν γηράσκει και δεν χάνει, επομένως, την νεότητά του.  Το δένδρον όμως των Χριστουγέννων δεν το ευρίσκω, εγώ τουλάχιστον, ως ξενικήν συνήθειαν, ως νομίζεται γενικώς, αλλ' εν μέρει ως αρχαίαν ελληνικήν. Είναι, δηλαδή, υπολείμματα της περιφήμου "ειρεσιώνης", και της "ικετηρίας" των αρχαίων Ελλήνων, και μάλιστα των αρχαίων Αθηναίων. Ήσαν δε η μεν Ικετηρία κλάδος ελαίας, από του οποίου εκρέμων ποκάρια μαλλιού, και έφερον αυτόν όσοι ήθελον να ικετεύσουν τον Θεόν ομαδικώς, δια την απαλλαγήν του τόπου από δεινού τινός κακού, π.χ. από νοσήματος, πανώλους, χολέρας ή ομοίου. Ως επί το πολύ, όμως, εβάσταζε την Ικετηρίαν άνθρωπος, ο οποίος ήθελε να τεθή υπό την προστασίαν θεού και της ανωτέρας αρχής, για να προβή εις αποκαλύψεις εναντίον ισχυρών ανθρώπων ή αρχόντων." ("Κληρονομία του αρχαίου κόσμου", εφημερίς "Εθνος", 31 Δεκεμ.1937)

Το χριστουγεννιάτικο δέντρο εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη Γερμανία στο τέλος του 16ου, αλλά έως τις αρχές του 19ου αιώνα δεν ήταν διαδεδομένο ευρέως - τοποθετούνταν μόνο στις εκκλησίες. Το δέντρο ως Χριστιανικό σύμβολο, συμβολίζει την ευτυχία που κρύβει για τον άνθρωπο η γέννηση του Χριστού. Σταδιακά το δένδρο άρχισε να γεμίζει με διάφορα χρήσιμα είδη- κυρίως φαγώσιμα κι αργότερα ρούχα κι άλλα είδη καθημερινής χρήσης, (κάτι που γινόταν στους αρχαίους Ελληνικούς ναούς) συμβολίζοντας την προσφορά των Θείων Δώρων. Στην σύγχρονη Ελλάδα το έθιμο το εισήγαγαν οι Βαυαροί με τον στολισμό στα ανάκτορα του Όθωνα το 1833. Μετά τον το Β’ παγκόσμιο πόλεμο το δέντρο με τις πολύχρωμες μπάλες μπήκε σε όλα τα ελληνικά σπίτια.

Φυσικά μεγάλη εντύπωση προκαλεί και το μυθολογικό γεγονός του "Αγιοβασίλη" με το έλκηθρο του που το κινούν οι ιπτάμενοι τάρανδοι. Ούτε αυτό όπως καταλαβαίνετε, δεν θα μπορούσε να μην παρθεί απο την Αρχαία Ελλάδα. Όπως αναφέραμε πιο πρίν , τον μήνα Δεκέμβριο, οι Έλληνες γιόρταζαν τον Διόνυσο αλλά και τον Φωτοφόρο Απόλλωνα-Ηλίου παριστάνοντας τον πάνω στο ιπτάμενο άρμα του, να μοιράζει το φως. Το άρμα έγινε έλκηθρο, τα άλογα έγιναν τάρανδοι και το "δώρο" του φωτός που μοίραζε στους ανθρώπους ...έγινε κυριολεκτικά "μοίρασμα δώρων".

 Τέλος το κόψιμο της βασιλόπιτας αποτελεί εξέλιξη του αρχαιο Ελληνικού εθίμου του εορταστικού άρτου, τον οποίο οι αρχαίοι Έλληνες πρόσφεραν στους θεούς σε μεγάλες αγροτικές γιορτές, όπως τα Θαλύσια και τα Θεσμοφόρια.





-------------------------------------------------------------------------------------



Διαβάζουμε επίσης στο ΕΛΛΑΣ 


ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΑ....ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ







Στη θέση των «Χριστουγέννων», οι πρόγονοί μας εόρταζαν το λεγόμενο «Τριέσπερον», μία εορτή η οποία γενικεύεται από τους ελληνιστικούς χρόνους κι εντεύθεν, προς τιμήν των πυρφόρων και ηλιακών θεοτήτων Ηρακλέους (ο οποίος κατά τον Κορνούτο ορίζεται ως «ο εν τοίς όλοις Λόγος καθ'όν η Φύσις ισχυρά και κραταιά εστί και απεριγένητος ούσα, μεταδοτικός ισχύος και τοίς κατά μέρος και αλκής υπάρχων») και Ηλίου.

Το «Τριέσπερον» ξεκινούσε με το Χειμερινό Ηλιοστάσιο (τη νύκτα της 21ης προς την 22α του Δεκεμβρίου, τη μεγαλύτερη δηλαδή νύκτα του έτους) και κορυφωνόταν με την αναγέννηση του φωτοδότη Ηλίου (τη νύκτα της 24ης προς 25η, όταν η ημέρα έχει ήδη μείνει «στάσιμη» επί 3 ημέρες μετά το Ηλιοστάσιο και αρχίζει πλέον να μεγαλώνει).

Αργότερα, με την επιβολή της κρατικής ηλιολατρίας από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Αυρηλιανό, το ελληνικό «Τριέσπερον» επισκιάσθηκε (κατά μίμηση της περσικής λατρείας του Θεού Μίθρα που εώρταζε και αυτή την γέννηση του Θεού στις 25 Δεκεμβρίου) από την «επίσημη» ρωμαϊκή εορτή του «Ανίκητου Ήλιου» («Sol Invictus»).

Η «Ημέρα της Γεννήσεως του Ανίκητου Ηλίου» («Dies Natalis Solis Invicti»), η στιγμή δηλαδή που ο ακατάβλητος Ήλιος, έχοντας θριαμβεύσει επάνω στο σκοτάδι της «bruma» (βλέπε κατωτέρω), αρχίζει να ανέρχεται δυναμικά και υπερήφανα στον ουράνιο θόλο, είχε, φυσικά, ως προεόρτιο τη νύκτα του Χειμερινού Ηλιοστασίου, όταν ετιμάτο σιωπηρώς η Θεά του Κάτω Κόσμου Αντζερόνα (Angerona, Dea Tacita), προστάτις των νεκρών και προσωποποίηση της Θελήσεως, της Εσωτερικής Φωνής, της Ενοράσεως και της Σιωπής, στα λεγόμενα «Ντιβάλια» ή «Αντζερονάλια» («Divalia» ή «Angeronalia», βλ. Claudio Rutilio, «Η Θεολογία των Ρωμαίων»).

Τα «Divalia» έκλειναν τις λεγόμενες «σύντομες ημέρες» («brevissimi dies», «bruma») που σηματοδοτούσαν την ολοκλήρωση της ηλιακής διαδρομής μέσα στον ενιαυτό.




Ο Sol «Invictus» συνέχισε να λατρεύεται ως Ανώτατος Θεός και καθοδηγητής της οργανωμένης κοινωνίας και των Ρωμαίων αυτοκρατόρων μέχρι την εποχή του Κωνσταντίνου, ο οποίος άρχισε την βασιλεία του ως τυπικός ηλιολάτρης. Υπάρχουν νομίσματα ως το 324 μ.α.χ.χ. που εμφανίζουν τον Κωνσταντίνο να δοξάζει τον Sol ως «Πηγή της Αυτοκρατορικής Δυνάμεως», μόνον δε κατά τα τελευταία χρόνια της βασιλείας του οι αναφορές στον Sol και τις άλλες εθνικές θεότητες εξαφανίσθησαν από τα νομίσματα.

Η εορτή πάντως του «Sol Invictus» επικαλύφθηκε με τη σειρά της αμέσως μετά την επικράτηση του Χριστιανισμού (4ος αιώνας, με απόφαση του Πάπα Ιουλίου) από τα γνωστά μας «Χριστούγεννα» (που έως τότε υπολογίζονταν στις 6 Ιανουαρίου -ημερομηνία που στην Ανατολή παρέμεινε μέχρι τουλάχιστον τη βασιλεία του αυτοκράτορα Γιουτπράβδα, ελληνιστί Ιουστινιανού-, ή στις 19 Απριλίου, ή στις 20 Μαϊου κατ'άλλους, ενώ στο «Pascha Compustus» του 243 μ.α.χ.χ. η «γέννηση» του Τζεσουά ορίζεται στις 28 Μαρτίου).

Η μετέπειτα χυδαία ιδιοποίηση του ελληνικού «Τριεσπέρου» δεν εμπόδισε φυσικά τους πιο σκληροπυρηνικούς απολογητές της νέας Θρησκείας να περιγελούν τους Εθνικούς, κατά την προσφιλή τους πρακτική, ακόμη και κατά τον 3ο αιώνα μ.α.χ.χ. (!!), ως τάχα... ανόητους που εώρταζαν γενέθλια Θεών (Αρνόβιος, περίπου 296 μ.α.χ.χ.).

Προχριστιανικές θεογεννήσεις (ηλιακών ή / και σωτηριακών Θεών):

25 Δεκεμβρίου

 * Άδωνις (κυπριακός, συριακός και ελληνορωμαϊκός Θεός. Στη λεγόμενη «Βηθλεέμ» που σημαίνει «Οίκος του Άρτου» υπήρχε πανάρχαιος Ναός του Αδώνιδος που λειτουργούσε ακόμη και την εποχή των Αντωνίνων, δηλαδή τον 2ο μ.α.χ.χ. αιώνα)
 * Ταμμούζ (βαβυλωνιακός Θεός)
 * Ντουμούζι (σουμεριακός Θεός)
 * Μίθρας (παρσικός Θεός)
 * Βέλλενος (κελτικός ηλιακός Θεός που οι Ρωμαίοι εταύτισαν με τον Απόλλωνα)
 * Έρκλε (ετρουσκικός ηλιακός Θεός)
 * Άττις (φρυγικός και ευρύτερα μικρασιατικός Θεός)
 * Ηρακλής (Έλλην ηλιακός Θεός)
 * Όντιν (ο ύπατος, εκπολιτιστής και φιλάνθρωπος σκανδιναβο-γερμανικός Θεός, από τις εορτές του οποίου προέρχονται τα υποτιθέμενα «χριστιανικά» έθιμα του στολισμένου ελάτου και του «Αγιοβασίλη»)
 * Μπάλντερ (σκανδιναβο-γερμανικός ηλιακός, θνήσκων και ανασταινόμενος Θεός)

. Λουπέρκους (ιταλιώτικος, ηλιακός Θεός)

. Ντάζμπογκ (σλαβονικός Θεός)

. Γιαρίλο (σλαβονικός ηλιακός Θεός της χαράς της ζωής και της νεότητος -«jaru» = «νεότης»)

. Σάουλε (λιθουανή, ηλιακή Θεά)

Πηγές:



Claudio Rutilio «Θεολογία των Ρωμαίων», Αθήναι 1997

Βλάσης Γ. Ρασσιάς «Εορτές και Ιεροπραξίες των Ελλήνων», Αθήναι 2000 (β έκδοση)

Robertson John M. «Pagan Christs», Λονδίνο 1903

Otto Walter F. «Διόνυσος. Μύθος και Λατρεία», Αθήναι 1991

Λεκατσάς Παναγής «Η Καταγωγή Των Θεσμών, Των Εθίμων, Και Των Δοξασιών», Αθήναι 1951

Jackson G. John «Pagan Origins Of The Christ Myth», Τέξας 1991 (γ έκδοση)

Steve Wyler «Ηλιακά Σύμβολα», Αθήναι 1998

Λέτσας Ν. Αλέξανδρος «Μυθολογία Της Γεωργίας», τόμοι 1-3, Θεσσαλονίκη 1957



--------------------------------------------------------------------------------------



 
Υπάρχουν πολλές ιστορίες στην Λαογραφία και στην Ιστορία=(Μύθος) πίσω από τις παραδόσεις των Χριστουγέννων. Στη σπουδή του σήμερα και του κόσμου με την φασαρία και με τον υλισμό των Χριστουγέννων, είναι καλό να ξέρεις τα νοήματα και τα αινίγματα πίσω από τις παραδόσεις που γιορτάζουμε. Ανάλογα με τις προσωπικές πεποιθήσεις του καθενός και το θρησκευτικό υπόβαθρο, κάθε παράδοση μπορεί να προβαίνει σε διαφορετική σημασία για κάθε άτομο. Ότι και αν επιλέγετε να πιστεύετε, να έχετε χαρούμενες εορτές με Αγάπη , Υγεία και Ευημερία και κάθε νέο έτος να σας Φωτίζει Παντοτινά με Αγάπη και ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ  , Ψυχή και Πνεύμα… 




Παρασκευή, 23 Δεκεμβρίου 2011






Διαδυκτιακοί μου φίλοι, που υιοθετίσατε με περίσσια ευκολία τον τρόπο επικοινωνίας που σας πλάσαραν τα μιάσματα της νέας τάξης πραγμάτων, τα γρεκοαγγλικά, διαπράττετε έγκλημα κατά της χώρας σας, της ιστορίας σας, των προγόνων σας και κυρίως κατά των παιδιών σας.

Τους στερείτε την μεγαλύτερη κληρονομιά που θα μπορούσε να έχει ένας λαός, τους στερείτε αυτό που δικαιωματικά τους ανήκει και που πολλοί λαοί θα ήθελαν.Τους στερείτε την σκέψη, την αντίληψη, την εξέλιξη, τους στερείτε το μέλλον.


Σταματήστε αυτό το έγκλημα, σταματήστε τα Greeklish...

Ας δούμε τι είπαν για την Ελληνική γλώσσα...

Κικέρων (ο ενδοξότερος ρήτωρ της αρχαίας Ρώμης):
"Ει οι θεοί διαλέγονται, τη των Ελλήνων γλώττι χρώνται"

Huan Azio (Βάσκος γερουσιαστής):
"Διά την διεθνοποίησιν της Ελληνικής γλώσσης μεγάλην έχομεν ευθύνην, ως ουκ ούσαν άλλην γλώσσαν αυτής ανωτέραν".

Errieta Valter (Γαλλίδα γλωσσολόγος):
"Η Ελληνική γλώσσα είναι η μόνη στην Ευρώπη που δεν υπέκυψε σε καμία κατοχή".

Wandruska (καθηγητής Γλωσσολογίας Πανεπ. Βιέννης):
"Οι ευρωπαϊκές γλώσσες φαίνονται ως διάλεκτοι της Ελληνικής".

Sagredo και Puhana (Βάσκοι Ελληνιστές):
"Η Ελληνική γλώσσα και παιδεία αποτελουσι το θεμέλιον του Δυτικού πολιτισμού. Πάντες δε Ευρωπαίοι οφειλέται της Ελλάδος εσμέν".

M. Ventris ('Aγγλος επιστήμων που αποκρυπτογράφησε τη Γραμμική γραφή Β'):
"Η αρχαία Ελληνική γλώσσα ήτο και είναι η ανωτέρα όλων των παλαιοτέρων και νεωτέρων γλωσσών".

U. Wilamowitz (Γερμανός φιλόλογος):
"Η Ελληνική φυλή, ανωτέρα κάθε άλλης, είναι και μητέρα κάθε πολιτισμού".

Βολταίρος (Γάλλος διανοητής):
"Είθε η Ελληνική γλώσσα να γίνει κοινή όλων των λαών".

Var. Goeger (Γερμανός σοφός):
"Ο Ευρωπαϊκός πολιτισμός ξεκινά από την Ελλάδα".

Goethe (ο κορυφαίος Γερμανός ποιητής):
"Η Ελλάδα είναι ο νους και η καρδιά της οικουμένης".

Ακαδημία Επιστημών της ΕΣΣΔ, "Παγκόσμια Ιστορία":
"Χωρίς τα θεμέλια που έθεσαν οι Έλληνες δεν θα υπήρχε ο νεώτερος ευρωπαϊκός πολιτισμός. Η Ελληνική λογοτεχνία είναι η αρχαιότερη της Ευρώπης".

Hellen Keler (η διάσημη τυφλή Αμερικανίδα συγγραφέας):
"Όπως το βιολί είναι το τελειότερο μουσικό όργανο, έτσι και η Ελληνική γλώσσα".

H.F. Kitto ('Aγγλος καθηγητής Πανεπιστημίου):
"Όλοι οι κλάδοι της λογοτεχνίας και της επιστήμης αρχίζουν με τους Έλληνες. Η Ελληνική γλώσσα είναι η πιο καθαρή και η πιο πλούσια στον κόσμο".

Irina Kovaleva (Ρωσσίδα καθηγήτρια Πανεπιστημίου Μόσχας):
"Η Ελληνική γλώσσα είναι όμορφη σαν τον ουρανό με τ' άστρα".

Maurice Kruaze (Γάλλος Ακαδημαϊκός):
"Οι άνθρωποι θα ανατρέχουν πάντα στις πηγές της Ελληνικής κλασσικής αρχαιότητας για να δροσιστούν".

Furtvengler (καθηγήτρια Πανεπιστημίου Βιέννης):
"Η Ρώμη στάθηκε μία αιώνια πόλη, αλλά η Αθήνα είναι κόσμος ολόκληρος".

Marianne McDonald (η πρωτεργάτις του TLG)
"Η γνώση της Ελληνικής γλώσσας είναι απαραίτητο θεμέλιο υψηλής πολιτιστικής καλλιέργειας".

Karl Marx (ο θεμελιωτής του Μαρξισμού):
"Οι αξίες του Ελληνικού Πολιτισμού παραμένουν άφθαστα πρότυπα".

Bernard Shaw (Ιρλανδός συγγραφέας):
"Αν στη βιβλιοθήκη σας δεν έχετε έργα των αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων, τότε μένετε σ' ένα σπίτι χωρίς φως".

Martin Heideger (φιλόσοφος):
"Για τους Έλληνες η ύψιστη προίκα τους είναι η γλώσσα τους, στην οποία η παρουσία (φιλοσοφικός όρος) ως τοιαύτη φθάνει στην εκκάλυψη και στην κάλυψη. Όποιος δε μπορεί να δει τη δωρεά ενός τέτοιου δώρου προς τον άνθρωπο και όποιος δε μπορεί ν' αντιληφθεί τον προορισμό ενός τέτοιου πεπρωμένου, καθόλου δε θ' αντιληφθεί τον λόγο περί του προορισμού του είναι, όπως ο φυσικός τυφλός δε μπορεί ν' αντιληφθεί τι είναι το φως και το χρώμα". "Τα αρχαία Ελληνικά δεν είναι μία γλώσσα, αλλά "Η Γλώσσα"".

Werner Heisenberg (Γερμανός φυσικομαθηματικός-φιλόσοφος):
"Η θητεία μου στην Ελληνική γλώσσα υπήρξε η σπουδαιότερη πνευματική μου άσκησις. Στη γλώσσα αυτή υπάρχει η πληρέστερη αντιστοιχία μεταξύ της λέξεως και του εννοιολογικού της περιεχόμενου".

Marriane McDonald (η πρωτεργάτις του TLG):
"Η Γλώσσα της Ελευθερίας, ο Ένδοξος θησαυρός της Ελλάδος, η Δόξα της Ελλάδος, ανήκει σε όλους μας και έχει διαμορφώσει την επιστημονική και λογοτεχνική κληρονομιά του Δυτικού Κόσμου. [...] Η ιστορία της Ελληνικής γλώσσας αποτελεί την ιστορία της φιλοσοφικής και πολιτιστικής εξέλιξης του ανθρώπου της Δύσης. Από όλα τα ανθρώπινα δημιουργήματα, η Ελληνική γλώσσα είναι το καταπληκτικότερο. Η γνώση της Ελληνικής γλώσσας, της ζωής και των σχέσεων στις οποίες οι Έλληνες εξέφρασαν τη σκέψη τους και τα αισθήματά τους, είναι ουσιαστικά αντιπροσωπευτικά στοιχεία για έναν υψηλό πολιτισμό. Δεν υπάρχει πιο όμορφη γλώσσα από την Ελληνική. Έχει διατηρήσει την ομορφιά της μέσα στους αιώνες, όχι μόνο με τη μορφή και τους ήχους της, αλλά και με τις ηθικές ιδέες που εκφράζει. [...] Οι Έλληνες μας έδωσαν το χρυσό μέτρο και τη χρυσή τους γλώσσα. [...] Η Ελληνική γλώσσα πρέπει να διαιωνιστεί ως πολύτιμος και ωραίος θησαυρός. [...] Πρέπει να ξεκινήσουμε μία νέα σταυροφορία για την υπεράσπιση της Ελληνικής γλώσσας και τη διατήρηση της ιστορικής μνήμης του παρελθόντος. Η Ελληνική γλώσσα είναι ένα γερό κτίσμα όσο ο Παρθενώνας. [...] Ας εργαστούμε όλοι μαζί για να λαμπρύνουμε το θησαυρό της Ελληνικής Γλώσσας και να τον κάνουμε κτήμα προσιτό σε όλον τον κόσμο".

G. Murray (καθηγητής της Ελληνικής Γλώσσας στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης):
"Η Ελληνική είναι η τελειότερη γλώσσα. Συχνά διαπιστώνει κανείς ότι μία σκέψη μπορεί να διατυπωθεί με άνεση και χάρη στην Ελληνική, ενώ γίνεται δύσκολη και βαριά στην Λατινική, Αγγλική, Γαλλική ή Γερμανική. Είναι η τελειότερη γλώσσα επειδή εκφράζει τις σκέψεις των τελειότερων ανθρώπων".

T.L. Heath (Βρετανός μαθηματικός):
"Η Ελληνική γλώσσα προσφερόταν κατά εξαιρετικό τρόπο ως όχημα της επιστημονικής σκέψεως. Ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά της γλώσσας του Ευκλείδη είναι η θαυμαστή ακρίβεια. Η γλώσσα των Ελλήνων είναι επίσης θαυμασίως περιεκτική. Στον Αρχιμήδη, στον Ήρωνα, στον Πτολεμαίο και στον Πάππο θα βρούμε πραγματικά πρότυπα περιεκτικών δηλώσεων".

Huan Puhana Arza (Βάσκος Ελληνιστής):
"Η της Ελληνικής γλώσσης σαφήνεια, η τελειότης, η ελασιμότης και πλούτος τοσούτοι εισίν ή πάσας άλλας γλώσσας υπερίσχυκε και ικανή του δημιουργείν και αναπτύσσειν τοσούτον πολιτισμόν ή πάσαι άλλαι ήττονές εισίν, αλλ' αφειλέται αυτής".

M. Ventris:
"Η αρχαία Ελληνική γλώσσα είχε ανωτερότητα και εξακολουθεί να έχει απέναντι σε όλες τις νεώτερες γλώσσες και, γιατί όχι, απέναντι σε όλες τις λατινικές, γερμανικές ή σλαβικές. Αυτό το εργαλείο είναι το τελειότερο πνευματικό εργαλείο που σφυρηλάτησε ποτέ η ανθρώπινη νόησις".

Jean Bouffartigue kai Anne-Marie Delrieu (Γάλλοι λεξικογράφοι):
"Μακρινή πηγή του πολιτισμού μας η Ελλάδα, βρίσκεται ζωντανή μέσα στις λέξεις που λέμε. Σχηματίζει κάθε μέρα τη γλώσσα μας. Οι βάσεις και ο εξοπλισμός του επιστημονικού λεξιλογίου ήρθαν από την Ελλάδα, ακόμα και στην αρχαιότητα. Τα δάνεια όμως εξακολούθησαν, και όχι μόνο από συνήθεια. Συνέχισαν, διότι η Ελληνική γλώσσα προσφέρεται με αξιοθαύμαστο τρόπο, πολύ περισσότερο από ό,τι η Λατινική, για την δημιουργία των λέξεων ανάλογα με τις ανάγκες.
Η Ελληνική γλώσσα δεν παρείχε πια αρκετές λέξεις για τον αυξανόμενο αριθμό νέων εννοιών. Παρουσιάστηκε τότε η ιδέα να χρησιμοποιηθούν οι μέθοδοι που εφάρμοζαν οι Έλληνες για να αυξάνουν το λεξιλόγιό τους. Η δομή της γλώσσας τους τούς επέτρεπε να συνθέτουν λέξεις μ' έναν τρόπο απλό και αποτελεσματικό. Τους μιμήθηκαν κατασκεύασαν μία νέα λέξη, την οποία μετέτρεψαν στη γλώσσα τους (γαλλικά, αγγλικά, γερμανικά, ιταλικά). Η μίμηση τις πιο πολλές φορές είναι πετυχημένη, διότι οι κατασκευαστές Ελληνικών λέξεων είναι εξαίρετοι Ελληνιστές".

H.F. Kitto (Βρετανος καθηγητής Πανεπιστημίου Bristol):
"Είναι στη φύση της Ελληνικής γλώσσας να είναι ακριβής, καθαρή και σαφής. Η ασάφεια και η έλλειψη άμεσης ενοράσεως, που χαρακτηρίζει μερικές φορές τα Αγγλικά, καθώς και τα Γερμανικά, είναι εντελώς ξένες στην Ελληνική γλώσσα. Μαζί με αυτή τη σαφήνεια και τη δημιουργικότητα και τη σοβαρότητα, βρίσκουμε επίσης ευαισθησία και άψογη κομψότητα".

Albert Zursen:
"Δε μπορεί κανείς ν' αναφερθεί στα Ελληνικά γράμματα, χωρίς να αναφέρει ότι και η ίδια η γλώσσα, μία από τις ωραιότερες απ' όσες μίλησαν πoτέ οι άνθρωποι, εξακολουθεί να ζει και σήμερα στην επιστημονική ορολογία της εποχής μας, παρέχοντάς μας μία αστείρευτη πηγή νέων όρων".

W. Thompson (καθηγητής Φυσικής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο St. Andrews):
"Υπάρχουν άνθρωποι που λένε ότι τα Ελληνικά δε χρειάζονται. Πράγματι, υπάρχουν άνθρωποι για τους οποίους τα Ελληνικά δε θα μπορούσαν να κάνουν τίποτα. Υπάρχουν όμως και θα εξακολουθήσουν να υπάρχουν πολλοί άλλοι, που στην Ελληνική σοφία και στην γλυκιά Ελληνική γλώσσα ανακαλύπτουν κάτι που το έχουν ανάγκη και που χωρίς αυτό θα ένιωθαν στ' αλήθεια φτωχοί: κάτι που είναι σαν ραβδί στο χέρι, φως στο μονοπάτι, φάρος-οδηγός... Και όταν κάποιος τους ρωτήσει για ποιό λόγο ασχολούνται με την Ελληνική γλώσσα, το πιθανότερο είναι ότι θα μείνουν άφωνοι μπροστά στην τερατώδη ύβρη της ερωτήσεως και ο λόγος της αφοσιώσεώς τους θα μείνει για πάντα κρυμμένος από τον ερωτώντα".

Edward Gibbon (Βρετανός ιστορικός):
"Οι Βυζαντινοί εξακολουθούσαν να κατέχουν το χρυσό κλειδί που μπορούσε να ξεκλειδώνει τους θησαυρούς της αρχαιότητος: τη μουσική και την πλούσια Ελληνική γλώσσα που δίνει ψυχή στα αντικείμενα των αισθήσεων και σώμα στις αφηρημένες έννοιες της φιλοσοφίας".

Mary Shelley:
"Η γλώσσα των Ελλήνων, σε ποικιλία, απλότητα, ευλυγισία και πιστότητα ξεπερνά κάθε άλλη".

Johann Wolfgang von Goethe:
"'Aκουσα στον 'Aγιο Πέτρο της Ρώμης το Ευαγγέλιο σε όλες τις γλώσσες. Η Ελληνική ξεχώρισε, άστρο λαμπερό μέσα στη νύχτα".
Φρειδερίκος Νίτσε ("Η Γένεση της Τραγωδίας", κεφ. XV, 1872)
"Αποδεδειγμένα σε κάθε περίοδο της εξέλιξής του ο δυτικοευρωπαϊκός πολιτισμός προσπάθησε να απελευθερώσει τον εαυτό του από τους Έλληνες. Η προσπάθεια αυτή είναι διαποτισμένη με βαθύτατη δυσαρέσκεια, διότι οτιδήποτε κι αν (οι δυτικοευρωπαίοι) δημιουργούσαν, φαινομενικά πρωτότυπο και άξιο θαυμασμού, έχανε χρώμα και ζωή στη σύγκρισή του με το Ελληνικό μοντέλο, συρρικνωνότανε, κατέληγε να μοιάζει με φθηνό αντίγραφο, με καρικατούρα. Έτσι ξανά και ξανά μια οργή ποτισμένη με μίσος ξεσπάει εναντίον των Ελλήνων, εναντίον αυτού του μικρού και αλαζονικού έθνους που είχε το νεύρο να ονομάσει βαρβαρικό (για κάθε εποχή) ό,τι δεν είχε δημιουργηθεί στο έδαφός του.
Μα ποιοί, επιτέλους, είναι αυτοί των οποίων η ιστορική αίγλη υπήρξε τόσο εφήμερη, οι θεσμοί τους τόσο περιορισμένοι, τα ήθη τους αμφίβολα έως απαράδεκτα, και οι οποίοι απαιτούν μια εξαίρετη θέση ανάμεσα στα έθνη, μια θέση πάνω από το πλήθος; Κανένας από τους επανεμφανιζόμενους εχθρούς τους δεν είχε την τύχη να ανακαλύψει το κώνειο, με το οποίο θα μπορούσαμε μια για πάντα να απαλλαγούμε από αυτούς. Όλα τα δηλητήρια του φθόνου, της ύβρεως, του μίσους έχουν αποδειχθεί ανεπαρκή να διαταράξουν την υπέροχη ομορφιά τους.
Έτσι, οι άνθρωποι συνεχίζουν να νιώθουν ντροπή και φόβο απέναντι στους Έλληνες. Βέβαια, πού και πού, κάποιος εμφανίζεται που αναγνωρίζει ακέραιη την αλήθεια, την αλήθεια που διδάσκει ότι οι Έλληνες είναι οι ηνίοχοι κάθε επερχόμενου πολιτισμού και σχεδόν πάντα τόσο τα άρματα όσο και τα άλογα των επερχόμενων πολιτισμών είναι πολύ χαμηλής ποιότητας σε σχέση με τους ηνίοχους (Έλληνες), οι οποίοι τελικά αθλούνται οδηγώντας το άρμα στην άβυσσο, την οποία αυτοί ξεπερνούν με αχίλλειο πήδημα".        

                                   
ΖΝ