Σάββατο, 20 Οκτωβρίου 2012

Νευρολόγοι ανακαλύπτουν το μοριακό "πότε πρέπει"και "πότε" του σχηματισμού της μνήμης...




New York University Press release (2012).
Neuroscientists find the molecular ”when” and ”when” of memory formation
New York University News / PNAS


UNMODIFIED COPY
of the original post, out of respect to the source (*) and readers.
Please follow the provided link for references and more informations.

(*) including scientists,artists,philosophers,writers,publishers,journalists and their entire work.

ΑΠΑΡΑΛΛΑΚΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ
της πρωτότυπης δημοσίευσης με σεβασμό στην πηγή και στους αναγνώστες.
Παρακαλώ επισκεφθείτε τον σύνδεσμο για περισσότερες πληροφορίες.

Neuroscientists Find the Molecular “When” and “Where” of Memory Formation.

The following text in Greek language is not a translation of the article

Λίγα λόγια στα Ελληνικά χωρίς να αποτελούν πιστή μετάφραση του
 Αγγλικού κειμένου, το οποίο απαιτεί προϋπάρχουσες γνώσεις για να γίνει κατανοητό.

Τα συμπεράσματά της παρουσιαζόμενης έρευνας παρέχουν μια βαθύτερη κατανόηση
 για το πώς οι δημιουργούνται οι μνήμες,
 κάτι το οποίο μέχρι σήμερα δεν ήταν αποσαφηνισμένο.

Ο σχηματισμός μιας μνήμης δεν φαίνεται να είναι θέμα
 απλής ενεργοποίησης η απενεργοποίησης μοριακών δομών (ομάδων)
 αλλά αντιθέτως προκύπτει από μια σύνθετη διαδικασία που συντελείται
 στους κροταφικούς λοβούς του εγκεφάλου οι οποίοι βρίσκονται
 στο πλάγιο τμήμα του κάθε ημισφαιρίου.

Ο κροταφικός λοβός, είναι υπεύθυνος και για την πρωταρχική επεξεργασία
 των προσλαμβανομένων ερεθισμάτων απο τα αισθητήρια όργανα
 καθώς και για την αρχική διαδικασία δημιουργίας μιας μνήμης.

Αυτή είναι ένας διαχωρισμός, ένα ξεκαθάρισμα θα έλεγα,
 σε αντιληπτά μέσω των αισθητηρίων, ερεθίσματα και σε γεγονότα ή συμβάντα,
 σε συνάρτηση όμως με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του κάθε εγκεφάλου,
 δηλαδή τα βιώματα που φέρει απο το περιβάλλον μέσα στο οποίο έχει αναπτυχθεί
 και είναι υπεύθυνα για τις αντιδράσεις του, την συμπεριφορά του.

Μια μνήμη, μπορεί να είναι, επεισοδιακή, σημασιολογική ή διαδικαστική





Έχουμε όλοι μας παρατηρήσει ότι τα γεγονότα γύρω μας ή ότι αντιλαμβάνονται τα αισθητήριά μας, δεν μετατρέπονται συλλήβδην σε μνήμες.
Πως γίνεται αυτός ο διαχωρισμός όμως και με ποιά κριτήρια ;
Ο ρόλλος συγκεκριμένων πρωτεϊνών φαίνεται πρωταγωνιστικός.
Σε αυτές οφείλεται η μέτρηση της έντασης του προσλαμβανομένου ερεθίσματος, η οποία καθορίζει και την παραγωγή ή όχι συναισθήματος.
Ακολουθεί η διαδικασία λήψης μίας απόφασης για το τι είναι σημαντικό για εμένα (ώστε να αποθηκευθεί) και τι δεν είναι (ώστε να απορριφθεί).
Αυτή σχετίζεται άμεσα με τα προαναφερθέντα περί ατομικών χαρακτηριστικών.
Τα προς αποθήκευση δεδομένα αποτελούν στο σύνολό τους πλέον, μια συνειδητή μνήμη, η οποία στη συνέχεια θα μεταφερθεί ως ολότητα, μέσω πρωτεϊνικών αλληλεπιδράσεων σε διαφορετικό λοβό.
Μια σημαντική παρατήρηση σε αυτό το σημείο είναι, ότι τα δεδομένα δεν βρίσκονται απαραίτητα στον ίδιο λοβό με την μνήμη που έχουν δημιουργήσει.
Η συνειδητή μνήμη έχει μια θέση όπου αποθηκεύεται ως σύνολο δεδομένων, τα οποία όμως είναι διακριτά αποθηκευμένα σε διαφορετικά σημεία, αναλόγως των ερεθισμάτων που τα έχουν δημιουργήσει.
Με την ανάπτυξη των σύγχρονων μεθόδων απεικόνισης των εγκεφαλικών λειτουργιών, φαίνεται η δραστηριοποίηση διάφορων περιοχών του εγκεφάλου κατά την διάρκεια ανάκλησης μιας συνειδητής μνήμης.


       Σας παραθέτω μια σχετική πηγή (στα Αγγλικά)
       απο το Oxford Journals , BRAIN

Brain activity during memory retrieval

και δύο ιδιαίτερα κατατοπιστικούς συνδέσμους



                    Νευροεπιστήμες: Οι επιστήμες του εγκεφάλου


Πανεπιστήμιο Κρήτης
Σεμινάριο : Θέματα Γνωστικής Ψυχολογίας
Θέμα: «Η ιστορία της ζωής μου»
istoria_ths_zwis_mou-1

researchblogging.org

livasperiklis.com