Η Disney δημιουργεί το τέλειο υπέρ-ρεαλιστικό ρομπότ με ανθρώπινα χαρακτηριστικά.

Στην Ζυρίχη- Ελβετία με βάση την έρευνα της Disney παρουσίασαν μια  νέα μέθοδο για τη δημιουργία ενός  τέλειου  αντίγραφου με ανθρώπινα χαρακτηριστικά

δείχνοντας τον δρόμο προς ένα κόσμο γεμάτο ανδροειδή και πανομοιότυπα με καθημερινούς ανθρώπους.

Το δέρμα του ρομπότ θα είναι κατασκευασμένο από σιλικόνη και  θα μπορεί να απεικονίζει πλήρως το φάσμα των συναισθημάτων  του ανθρώπου π.χ. ανησυχία, χαρά, λύπη κτλ..

Προτείνουν την δημιουργία μιας πλήρους διαδικασίας και σχεδιασμού προσομοίωσης των χαρακτηριστικών, και με συνθετικό δέρμα θα μπορούν οι μιμήσεις του προσώπου να τελειοποιηθούν.

 

Με βάση την φυσική περνούν στο σύστημα της προσομοίωσης ενός προσώπου τις συμπεριφορές και καταγράφουν τα χαρακτηριστικά σε ένα πρόγραμμα σε τρισδιάστατη μορφή. Κατάφεραν να δημιουργήσουν έναν πραγματικό ανθρώπινο πρόσωπο με συναισθήματα και εκφράσεις και ίσως στο μέλλον να κοινοποιήσουν ακριβώς κάποιους  αγαπημένους μας σταρ του σινεμά ή και αγαπημένα μας πρόσωπα που δεν είναι πια μαζί μας….

Ο.Ε.Α.Φ.

ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΟΥ

…στο Σύμπαν που αγαπήσαμε!

ΔΙΟΝΥΣΟΣ Ο ΖΑΓΡΕΥΣ

 Ο Διόνυσος Ζαγρέας, γιος, κατά τον “ιερό λόγο” των ορφικών, του Δία μεταμορφωμένο σε όφη και της θεάς του Κάτω Κόσμου Περσεφόνης. Οι Τιτάνες, που είχαν νικηθεί από το Δία κατά την Τιτανομαχία, βρήκαν ευκαιρία να εκδικηθούν το Δία σκοτώνοντας το γιο του που ήταν ακόμη νήπιο, ενώ έπαιζε με τα παιγνίδια του και τους πεσσούς και κοιτούσε τον εαυτό του στον καθρέπτη .

 Τον διαμέλισαν και κατασπάραξαν ,το μόνο που παραμένει άθικτο είναι η καρδιά του την οποία την παίρνει η θεά Αθηνά και με τη βοήθεια του θεού Διός ο θεός Διόνυσος ξαναγεννιέται.Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, τα μέλη του παιδιού τα μάζεψε ο Απόλλωνας και τα έθαψε στο ναό των Δελφών, κοντά στον τρίποδα της Πυθίας.Οι Τιτάνες κατακεραυνώθηκαν από το Δία, και από τη στάχτη τους δημιουργήθηκαν οι άνθρωποι, γι΄αυτό έχουν μέσα τους τη θηριώδη “τιτανική φύση” , αλλά έχουν και το θεϊκό στοιχείο αφού οι Τιτάνες είχαν φάει το Διόνυσο Ζαγρέα . Ο άνθρωπος, γεννημένος από την τέφρα των Τιτάνων είναι ένα κράμα καλού και κακού. Οφείλει να πληρώσει για τα εγκλήματα των θεοκτόνων προγόνων του, να εξαγνιστεί από τούτο το αμάρτημα και να ελευθερώσει τα καλά στοιχεία που έχει μέσα του αφιερώνοντας τον εαυτό του στον Διόνυσο.

 Ο Διόνυσος ο Ζαγρέας είναι η ανώτατη παντός πράγματος αρχή, επειδή “συνδύαζε μέσα του την αιθέρια πηγή ζωής, που του είχε μεταδώσει ο πατέρας του ο Δίας και την υποχθόνια που του είχε χορηγήσει η μητέρα του Περσεφόνη”.Είναι ο πρωτότοκος θεός, πριν από το θάνατό του, όπως και μετά την ανάστασή του, συμμετέχει στην απόλυτη εξουσία του πατέρα του. Είναι η ψυχή του κόσμου και διασφαλίζει την διαιώνισή του, επειδή του καλού είναι η αρχή.Οι Τιτάνες που συμβολίζουν τα ανθρώπινα ορμέμφυτα και πάθη και δεν αφήνουν την ψυχή να τελειωθεί δεν μπορούν όμως να τον καταστρέψουν και να νικήσουν το Νου, το Λόγο ούτε τον Διόνυσο-ψυχή .

 Ο άνθρωπος πρέπει να απαλλαγεί από τα πάθη του, και την πλάνη του νού του που τον οδηγούν σε εσφαλμένες πράξεις και αδιέξοδα, οι ψευδείς δοξασίες με τις οποίες έχει γαλουχηθεί μέσα στο κοινωνικό του περιβάλλον που ζεί και γεννιέται και προέρχονται κυρίως από θρησκευτικές και πολιτικές σκοπιμότητες. Ζεί καθηλωμένος μη έχοντας δυνατότητα να απαλλαγεί εύκολα από όλα αυτά, γιαυτό και η αποβολή όλων αυτών είναι μία οδυνηρή εμπειρία γι΄αυτόν, για να μπορέσει να οδεύσει προς την κατάκτηση της σοφίας που είναι ο δρόμος της εξελεκτικής του πορείας προς το ΦΩΣ.Έτσι ο Διόνυσος, είναι κάτοχος και φύλακας των μυστηρίων της ζωής και του θανάτου, το θείο πνεύμα σ’ εξέλιξη μέσα στο σύμπαν και η καρδιά του οποίου πρέπει να αναζητηθεί με σκοπό την αναγέννηση του ανθρώπινου πνεύματος και την εξάγνιση της ψυχής. Γι’ αυτό και επονομάζεται και Ζαγρεύς, δηλαδή κυνηγός που «κυνηγάει» τις ψυχές και τις οδηγεί προς την έξοδο από το σώμα ώστε να φτάσουνε στη θέωση, καθιστάμενος Λυτήριος ή Λυσεύς (αλλά και Ελευθερεύς).

 Ο Ηράκλειτος μας αποκαλύπτει για το ΠΑΙΔΙ-ΔΙΟΝΥΣΟ « Αιών παίς εστι παίζων πεσσεύων παιδός η βασιλείη» «Ο αιών είναι παιδί που παίζει τοποθετώντας εδώ και εκεί τους πεσσούς. Η βασιλεία είναι του παιδιού.».Στον Αγρόν του Διόνυσου Ζαγρέος ,έρχονται και επανέρχονται οι ψυχές των θνητών, άλλοτε πάσχουσες και άλλοτε ποιούσες, μέχρι να αποκτήσουν ταυτότητα και αυτοσυνειδησία, πάντα όμως εν κινήσει, γι΄αυτό και το παιχνίδι των πεσσών.

 Παίζοντας ο Διόνυσος μέσα στον ΧΡΟΝΟ και τον ΧΩΡΟ , ορίζει την νομοθετική εξουσία του ΟΛΟΥ, γιατί υπάρχει μία αφανής ΝΟΜΟΤΕΛΕΙΑ, που επαναφέρει την ΤΑΞΗ και την οποία ο Διόνυσος επικαλείται να εφαρμόσει.Ο κόσμος θα είναι αιώνια νέος, όπως είναι και ο γυιός του Διός και της Σεμέλης, ο μεταξύ της Αθανασίας και της θνητότητας, ο οποίος έχει αναλάβει την φροντίδα των ψυχών των ελλόγων και νοήμονων όντων.Στη λατρεία του Διόνυσου Ζαγρέα θυσίαζαν ταύρους, επειδή άρεσε στο θεό να μεταμορφώνεται σε ταύρο. Οι μύστες τρώγοντας τις ωμές σάρκες του ταύρου πίστευαν πως αφομοίωναν τη σάρκα του ίδιου του θεού κι ότι έτσι έρχονταν σε απόλυτη επικοινωνία μαζί του. Κι ότι μετά το θάνατό τους θα τους αναγνώριζε ο Διόνυσος Ζαγρέας και χάρη σ’ αυτόν θα περνούσαν μέσα σ’ άλλα σώματα, επειδή οι ορφικοί πίστευαν στη μετεμψύχωση”.

 Σύμφωνα με ένα κείμενο του Ευριπίδη βλέπουμε πως επικαλούνταν τον Διόνυσο Ζαγρέα, “υπέρτατε της τάξης ρυθμιστή, σ’ εσένα προσφέρω αυτή τη θυσία κι αυτή τη σπονδή, σ’ εσένα, Δία ή Άδη, όπως προτιμάς. Δέξου την αναίμακτη τούτη θυσία, καρπούς κάθε λογής από τα ολόγιομά μας καλάθια. Συ, ανάμεσα στους θεούς τ’ ουρανού, στο χέρι σου κρατάς του Διός το σκήπτρο και συ στον υποχθόνιο κόσμο μοιράζεσαι το θρόνο με τον Άδη. Την ψυχή των ανθρώπων, που να μάθουν θέλουν τις δοκιμασίες της πρόσκαιρης ζωής τους, φώτισε, φανέρωσέ τους που θα έρχονται, ποιά είναι η ρίζα του κακού, ποιον από τους μακάριους θεούς με θυσίες πρέπει να εξευμενίσουν, τα βάσανά τους για να σταματήσουν”.Ο Ηράκλειτος θεωρούσε πως ο Διόνυσος και ο Αδης είναι ένας και ο αυτός θεός, ενώ το συμπόσιο των νεκρών διατηρούσε για το ανθρώπινο γένος την ελπίδα της άλλης ζωής, εκεί όπου οι εκλεκτοί επαναλαμβάνουν την ιεροτελεστία της συνεύρεσης με τον Διόνυσο του Κάτω Κόσμου στον αέναο κύκλο της.

«ΤΑ ΑΝΘΕΣΤΗΡΙΑ» και σύμφωνα με τον Θουκυδιδη, τα αρχαιότερα Διονύσια, γιορτάζονταν τον μήνα Ανθεστηριώνα .Η πομπή ξεκινούσε από το Φάληρο, και κατευθυνόταν στο μεγάλο ιερό του θεού «εν Λίμναις», στη Γαργαρέττα (Κουκάκι) πίσω από του Λόφο του Φιλοπάππου. Κατά τη γιορτή των Ανθεστηρίων τελούνταν μυστήρια (άρρητα-ιερά) -που τα επέβλεπε ο άρχοντας-βασιλιάς- κατά τη διάρκεια της νύκτας στον αρχαίο ναό του Λιμναίου Διονύσου στις Λίμνες (Ν.Δ. της Ακρόπολης), ο οποίος άνοιγε μόνο μια φορά τον χρόνο.

 Στα Μεγάλα Διονύσια κατά την Εαρινή Ισημερία, έχουμε τον συμβολισμό του θανάτου του Διονύσου του Ζαγρέως και την εκ νέου γέννησή του, με την παρέμβαση της Θεάς Αθηνάς της Σοφίας , από την φύση του Ολυμπίου Διός ως Διονύσου του Άνθιου, ο οποίος κατόπιν ανασταίνεται και μεταμορ­φώνεται στον Διόνυσο τον Ελευθερέα, δηλαδή τον ελευθερωτή των ανθρωπίνων ψυχών εκ των δεσμών της ύλης και τον κύκλο των ενσαρκώσεων. Η εαρινή ισημερία αντιπροσωπεύει τον θάνατο της τιτανικής φύσεως των ανθρωπίνων ψυχών και την μεταμόρφωσή και την αναγέννησή της στις αληθινές αξίες του πνευματικού κόσμου .

 Η μυσταγωγική έννοια της ζωής, στην Ελληνική πραγματεία, νοείται ως παν το υπάρχον και όχι μόνο η ζωή των όντων και ο θάνατος στα Ελληνικά Μυστήρια είναι αλληγορία και εικονίζει την μεταμόρφωση, γιατί θάνατος στην Φύση, με την έννοια της εξαφάνισης, δεν υπάρχει. Στα Ελευσίνια μυστήρια η εαρινή ισημερία συμβολιζόταν με την απελευθέρωση της Περσεφόνης από το βασίλειο του Πλούτωνα . Την απελευθέρωσή της την πραγματοποιεί ο Διόνυσος ο Ελευθερέας , ο οποίος την μεταφέρει στον Όλυμπο όπου η Περσεφόνη μεταμορφώνεται και αυτή σε ουράνια θεότητα .

 Η περίοδος από την ΕΑΡΙΝΗ ΙΣΗΜΕΡΙΑ μέχρι το ΘΕΡΙΝΟ ΗΛΙΟΣΤΑΣΙΟ ήταν ο χρόνος κατά τον οποίο ο μυημένος έπρεπε να προσαρμοστεί με την αναγεννώμενη φύση και τα υπέροχα «χρώματα» των ανθών της και να εναρμονίσει την συμπεριφορά του με τα «αρώματα» της, αφού τα αρώματα και τα χρώματα αυτής της εποχής αναπαριστούν την ανθρώπινη ψυχή στην ηρωική πορεία της προς την ανάτασή της και το Ιερό Πνεύμα, μακριά από το έρεβος που την έχει καθηλώσει.

Κατά το θερινό Ηλιοστάσιο δε, τελούσαν γιορτές εξέφραζαν την λατρεία τους προς την θεία
δημιουργία που έφθασε δια των εκδηλώσεων των Νόμων της και την ευγνωμοσύνη τους προς τον Θεό Απόλλωνα, τον Θεό της αιωνίας νεότητας, ο οποίος, κατ’ αυτήν την ώρα του έτους, παρέδιδε την λύρα του στον Θείο Ορφέα για να κρούει τις χορδές της και να μεταδίδει στις ψυχές των μυστών τους ήχους της ώστε να εναρμονίζουν τις πνευματικές τους δυνάμεις προς την πνευματική φύση του Θεού της αιωνίας νεότητας, τρώγοντας την τροφή που την αποκαλούσαν αμβροσιακή και πίνοντας τον Διονυσιακό οίνο.





 Ο Πλωτίνος στις Εννεάδες εξηγεί και το συμβολισμό του καθρέπτη στον οποίο κοιτούσε ο Διόνυσος πρωτού διαμελιστεί. Λέει ότι οι ψυχές των ανθρώπων βλέποντας τα είδωλά τους στον καθρέπτη του Διονύσου κατέβηκαν κάτω στη γη χωρίς όμως να αποκοπούνε από το Όντως Ον. Ο καθρέπτης εδώ συμβολίζει δύο πράγματα α) τη σύνδεση της ψυχής με τους θεούς. Ετσι όπως το είδωλο φαίνεται στον καθρέπτη χωρίς όμως να είναι αποκομένο ,έτσι και η ψυχή υπάρχει στον άνθρωπο χωρίς να έχει αποσυνδεθεί από την πρωταρχική πηγή, και όχι μόνο αυτό, αλλά η ψυχή έχει ακριβώς τα ίδια χαρακτηριστικά και ουσία με το θεούς παρ’ όλο που έχει ενσαρκωθεί σε ανθρώπινο σώμα. Η μόνη διαφορά της είναι ότι βρίσκεται σε χαμηλότερο συνειδησιακό επίπεδο από αυτό των θεών.
 και β) τη στιγμή που η ψυχή εμφανίζεται στον άνθρωπο, όπως το είδωλο ενός ανθρώπου εμφανίζεται στον καθρέπτη όταν αυτός κοιτάζει στον καθρέπτη, έτσι και η ψυχή ενσαρκώνεται στο έμβρυο όταν αρχίζει να χτυπάει η καρδιά του.





 Μία άλλη ενδιαφέρουσα ερμηνεία μας δίνει ο Δαμάσκιος λέγοντας «όταν ο θεός Διόνυσος προέβαλε την αντανάκλαση του εαυτού του στον καθρέπτη, την ακολούθησε κι έτσι διεσκορπίσθη παντού στο Σύμπαν. Ο θεός Απόλλων τον περιεμάζεψε και τον επανέφερε πίσω στον ουρανό, διότι αυτός είναι ο εξαγνιστής θεός και σωτήρας του Διονύσου και γι’ αυτόν τον λόγο εορτάζεται ως ο «Διόνυσος Χορηγός» (Διονυσοδότης). Κι όπως η Κόρη, έτσι και η Ψυχή κατεβαίνει για να ενσαρκωθεί και, όπως ακριβώς ο Προμηθεύς και οι Τιτάνες, προσδένεται κι αυτή στο ανθρώπινο σώμα, απελευθερώνεται δε μόνο αφού αποκτήσει τη δύναμη του Ηρακλέους και περιμαζεύσει τον εαυτό της με τη βοήθεια του θεού Απόλλωνος και της θεάς Αθηνάς… δηλαδή μέσω των πραγματικώς εξαγνιστικών φιλοσοφιών.

 Μετρώντας και συνειδητοποιώντας τον Χρόνο, τις Ωρες, τους Κοσμικούς ρυθμούς που συνεχώς επαναλαμβάνονται, ο άνθρωπος ο ίδιος μέσα σε μία αέναη κίνηση ,αντιλαμβάνεται τον Κόσμο που τον περιβάλλει, τον συναρμολογεί τον αξιολογεί, και ενώνεται μαζί του , Ζώντας τον σαν μία Εμπειρία Μοναδική σε μία Πορεία Ανελικτική.

 Πώς αναταράσσονται μέσα στο απέραντο σύμπαν, πώς στριφογυρίζουν και αλληλοζητούνται αυτές οι αμέτρητες ψυχές που αναβρύζουν απ’ τη μεγάλη ψυχή του κόσμου! Πέφτουν από πλανήτη σε πλανήτη και κλαίνε μέσα στην άβυσσο την ξεχασμένη πατρίδα. Είναι τα δάκρυά σου Διόνυσε…. Ω μεγάλο Πνεύμα, ώ Θείε Λυτρωτή, ξαναπάρε τις κόρες σου στον φωτεινό σου κόλπο!

 Πως;;;;







iparea.wordpress.com

Βισάλτης

Νευρολόγοι ανακαλύπτουν το μοριακό "πότε πρέπει"και "πότε" του σχηματισμού της μνήμης...

New York University Press release (2012).
Neuroscientists find the molecular ”when” and ”when” of memory formation
New York University News / PNAS


UNMODIFIED COPY
of the original post, out of respect to the source (*) and readers.
Please follow the provided link for references and more informations.

(*) including scientists,artists,philosophers,writers,publishers,journalists and their entire work.

ΑΠΑΡΑΛΛΑΚΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ
της πρωτότυπης δημοσίευσης με σεβασμό στην πηγή και στους αναγνώστες.
Παρακαλώ επισκεφθείτε τον σύνδεσμο για περισσότερες πληροφορίες.

Neuroscientists Find the Molecular “When” and “Where” of Memory Formation.

The following text in Greek language is not a translation of the article

Λίγα λόγια στα Ελληνικά χωρίς να αποτελούν πιστή μετάφραση του
 Αγγλικού κειμένου, το οποίο απαιτεί προϋπάρχουσες γνώσεις για να γίνει κατανοητό.

Τα συμπεράσματά της παρουσιαζόμενης έρευνας παρέχουν μια βαθύτερη κατανόηση
 για το πώς οι δημιουργούνται οι μνήμες,
 κάτι το οποίο μέχρι σήμερα δεν ήταν αποσαφηνισμένο.

Ο σχηματισμός μιας μνήμης δεν φαίνεται να είναι θέμα
 απλής ενεργοποίησης η απενεργοποίησης μοριακών δομών (ομάδων)
 αλλά αντιθέτως προκύπτει από μια σύνθετη διαδικασία που συντελείται
 στους κροταφικούς λοβούς του εγκεφάλου οι οποίοι βρίσκονται
 στο πλάγιο τμήμα του κάθε ημισφαιρίου.

Ο κροταφικός λοβός, είναι υπεύθυνος και για την πρωταρχική επεξεργασία
 των προσλαμβανομένων ερεθισμάτων απο τα αισθητήρια όργανα
 καθώς και για την αρχική διαδικασία δημιουργίας μιας μνήμης.

Αυτή είναι ένας διαχωρισμός, ένα ξεκαθάρισμα θα έλεγα,
 σε αντιληπτά μέσω των αισθητηρίων, ερεθίσματα και σε γεγονότα ή συμβάντα,
 σε συνάρτηση όμως με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του κάθε εγκεφάλου,
 δηλαδή τα βιώματα που φέρει απο το περιβάλλον μέσα στο οποίο έχει αναπτυχθεί
 και είναι υπεύθυνα για τις αντιδράσεις του, την συμπεριφορά του.

Μια μνήμη, μπορεί να είναι, επεισοδιακή, σημασιολογική ή διαδικαστική

Έχουμε όλοι μας παρατηρήσει ότι τα γεγονότα γύρω μας ή ότι αντιλαμβάνονται τα αισθητήριά μας, δεν μετατρέπονται συλλήβδην σε μνήμες.
Πως γίνεται αυτός ο διαχωρισμός όμως και με ποιά κριτήρια ;
Ο ρόλλος συγκεκριμένων πρωτεϊνών φαίνεται πρωταγωνιστικός.
Σε αυτές οφείλεται η μέτρηση της έντασης του προσλαμβανομένου ερεθίσματος, η οποία καθορίζει και την παραγωγή ή όχι συναισθήματος.
Ακολουθεί η διαδικασία λήψης μίας απόφασης για το τι είναι σημαντικό για εμένα (ώστε να αποθηκευθεί) και τι δεν είναι (ώστε να απορριφθεί).
Αυτή σχετίζεται άμεσα με τα προαναφερθέντα περί ατομικών χαρακτηριστικών.
Τα προς αποθήκευση δεδομένα αποτελούν στο σύνολό τους πλέον, μια συνειδητή μνήμη, η οποία στη συνέχεια θα μεταφερθεί ως ολότητα, μέσω πρωτεϊνικών αλληλεπιδράσεων σε διαφορετικό λοβό.
Μια σημαντική παρατήρηση σε αυτό το σημείο είναι, ότι τα δεδομένα δεν βρίσκονται απαραίτητα στον ίδιο λοβό με την μνήμη που έχουν δημιουργήσει.
Η συνειδητή μνήμη έχει μια θέση όπου αποθηκεύεται ως σύνολο δεδομένων, τα οποία όμως είναι διακριτά αποθηκευμένα σε διαφορετικά σημεία, αναλόγως των ερεθισμάτων που τα έχουν δημιουργήσει.
Με την ανάπτυξη των σύγχρονων μεθόδων απεικόνισης των εγκεφαλικών λειτουργιών, φαίνεται η δραστηριοποίηση διάφορων περιοχών του εγκεφάλου κατά την διάρκεια ανάκλησης μιας συνειδητής μνήμης.


       Σας παραθέτω μια σχετική πηγή (στα Αγγλικά)
       απο το Oxford Journals , BRAIN

Brain activity during memory retrieval

και δύο ιδιαίτερα κατατοπιστικούς συνδέσμους



                    Νευροεπιστήμες: Οι επιστήμες του εγκεφάλου


Πανεπιστήμιο Κρήτης
Σεμινάριο : Θέματα Γνωστικής Ψυχολογίας
Θέμα: «Η ιστορία της ζωής μου»
istoria_ths_zwis_mou-1

researchblogging.org

livasperiklis.com

Ο ΛΥΧΝΟΣ

 

ΘΥΜΗΣΟΥ ΕΛΛΗΝΑ

Πίσω από της παγωμένες μάσκες των ανθρώπων υπάρχει μια καρδιά από φωτιά. Αναγνωρίζουμε ο ένας τον άλλο και έχουμε στην καρδιά μας μόνο αγάπη. Δεν αντιμαχόμαστε με τον οποιονδήποτε αν δεν αξίζει την τιμή της μάχης. Δεν χάνουμε την υπομονή μας στα δύσκολα, δεν υποχωρούμε και δεν σπαταλούμε ενέργεια σε άσκοπα λόγια. Έχουμε τα μάτια τις ψυχής μας ανοιχτά για να δούμε τα μηνύματα και προχωράμε ως το τέλος με βήμα γοργό.
Χαιρετώ σας αδέλφια. Έρρωσθε και ευδαιμονείτε! sintalkas1

ΕΝΝΕΑ ΕΤΗ ΦΩΤΟΣ

Η NASA βλέπει Νιμπίρου ως = Νέμεσις & Το τηλεσκόπιο του Βατικανού LUCIFER θα αποκαλύψει…

Ο.Ε.Α.Φ.

H NASA  ψάχνει για ένα πλανήτη καταστροφέα. Φημολογείται πως ο Nibiru  υπάρχει και  έχουν σοβαρές εξελίξεις στην έρευνα τους για να αποδείξουν ή να διαψεύσουν την ύπαρξή του.  Φημολογείται  επίσης  πως η NASA τον αναφέρει με την  κωδική ονομασία ¨Σκοτεινό αντικείμενο «Νέμεσις»¨ και ελπίζουν να το διαψεύσουν με το νέο τηλεσκόπιο WISE.  Επίσης  ψάχνουν με ένα επίγειο τηλεσκόπιο που φέρει την ονομασία Lucifer (Εωσφόρος)  και είναι υπό την ιδιοκτησία του Βατικανού σε συνεργασία με την NASA.

Ορισμένοι πιστεύουν ότι η Νέμεσις είναι ένας υποθετικός καφέ νάνος σε τροχιά γύρω από τον Ήλιο και ότι ο  Nibiru είναι σε τροχιά γύρω από την Νέμεσις ... ακούγεται σαν σενάριο επιστημονικής φαντασίας , αλλά η NASA  το έχει  πάρει πολύ σοβαρά αυτό το θέμα.

Βλέπουμε  πως αρχίζουμε να ενώνουμε όλα τα κομμάτια ενός  πάζλ..

Γιατί το Βατικανό έδωσε την ονομασία Lucifer (Εωσφόρος) στο τηλεσκόπιο;;.. η οποία ονομασία κατά την  χριστιανική άποψη σημαίνει «Πρίγκιπας του Σκότους (ΛΑΘΟΣ)» .. αλλά αν σκεφτεί κανείς το στόχο του τηλεσκοπίου ίσως τότε να μπορούμε να βγάλουμε κάποια συμπεράσματα.

Γιατί η  NASA τον ονομάζει «"Νέμεσις" το σκοτεινό αντικείμενο», που ενδέχεται να αποτελέσει απειλή για τη γη?   Για άλλη μια φορά βλέπουμε την σύνδεση του Βατικανού με όλα αυτά και δημιουργούνται περαιτέρω ερωτήματα και σκέψεις για συνωμοσίες ..

Καθώς επίσης  και το ότι οι χρηματοδότες είναι άγνωστοι Γερμανοί εταίροι…

 

Το όνομα Lucifer (Εωσφόρος) έχει βέβαια κακή-ηχώ λόγο της χριστιανικής επιρροής.  Η ονομασία του δόθηκε από τους επιστήμονες και η λέξη αυτή θεωρείται από τους ίδιους ότι σημαίνει την γέννηση ενός αστεριού. Είναι ένα από τα μεγαλύτερα  τηλεσκόπια, κατέχει την νέα τεχνολογία  LUCIFER (Εωσφόρος) με υπέρυθρες κάμερες, φασματογράφους και ένα από τα χαρακτηριστικά του  είναι  ο μοναδικός ρομποτικός βραχίονας που μπορεί να αντικαταστήσει φασματοσκοπικές μάσκες εντός και σε ακραίες καιρικές συνθήκες, επίσης μπορεί να αναλύσει ένα μεγάλο οπτικό πεδίο σε υψηλή ανάλυση παρέχοντας και τις  τρεις κάμερες για απεικόνιση και φασματοσκοπία μαζί με τη μεγάλη δύναμη συγκέντρωσης  φωτος LBT.

Η τοποθεσία του έγινε στο όρος Graham, στην Αριζόνα των Η.Π.Α.

 Σαν ένα σκοτεινό αντικείμενο που μπορεί να παραμονεύει  κοντά στο ηλιακό μας σύστημα αποκαλείται από τους αστρονόμους, και ίσως μερικές φορές είναι η αιτία για τους  κομήτες που έχουν κατεύθυνση προς την Γη  λόγο της ζώνης του γαλαξία μας που είναι γεμάτη από αστεροειδείς.

Το παρατσούκλι "Νέμεσις" ή "Death Star," έτσι πλέον αποκαλείται, και αυτό θα μπορούσε να είναι ένα κόκκινο ή καφέ νάνο αστέρι, ή μία ακόμη πιο σκοτεινή παρουσία και  είναι πολύ μεγαλύτερο από την μάζα του Δια. 

 

Γιατί οι επιστήμονες πιστεύουν ότι κάτι θα μπορούσε να κρύβεται πέρα από την άκρη του ηλιακού μας συστήματος;

Αρχικά, Νέμεσις προτάθηκε ως ένας τρόπος για να εξηγήσουν έναν κύκλο ζωής της Γης, το τέλος και μια νέα αρχή.

  Οι παλαιοντολόγοι David Raup και ο Jack Sepkoski ισχυρίζονται ότι, τα τελευταία 250 εκατομμύρια χρόνια, η ζωή στη γη έχει αντιμετωπίσει πολλές φορές την εξαφάνιση μέσα σε ένα κύκλο 26 εκατομμυρίων ετών. Οι άποψη των αστρονόμων για τις καταστροφές που έχει δεχτεί και σαν πιθανή αιτία είναι οι κομήτες που έχουν χτυπήσει την γη..

Το ηλιακό μας σύστημα περιβάλλεται από μια τεράστια συλλογή από παγωμένα σώματα που ονομάζεται το Νέφος του Όορτ.

Εάν υποθέσουμε πως ο Ήλιος μας είναι μέρος ενός δυαδικού συστήματος κατά το οποία δύο βαρυτικά- δεσμευμένα αστέρια είναι σε τροχιά γύρω από ένα κοινό κέντρο μάζας, η αλληλεπίδραση αυτή θα μπορούσε να διαταράξει το Νέφος του Όορτ, σε περιοδική βάση, στέλνοντας κομήτες προς την γη.

========================

( Περί Νέμεσις, -εως (η)· αρχ., η αγανάκτηση του ανθρώπου κατά του παρ’ αξία ευτυχούντος· κατά τον Αριστοτέλη είναι αρετή, ως μεσότητα κειμένη μεταξύ δύο ακροτήτων, φθόνου και χαιρεκακίας, «λύπη ἐπὶ τῷ ἀναξίως εὐπραγοῦντι»  η τιμωρός δύναμη η επερχόμενη κατά του αδικήσαντος, ή αλλιώς θεία δίκη.

 Ήταν κόρη της Νύκτας και αναφέρουν πως κάποτε την είχε ερωτευτεί ο Δίας κι εκείνη μεταμορφωνόταν συνεχώς για να τον αποφύγει. Στο τέλος είχε πάρει τη μορφή χήνας, αλλά δεν είχε καταφέρει να σωθεί γιατί ο Δίας μεταμορφώθηκε την ίδια στιγμή σε κύκνο κι ενώθηκε μαζί της. Τα αβγό που είχε γεννήσει η Νέμεση το είχαν μαζέψει κάποιοι βοσκοί και το είχαν δώσει στη Λήδα. Από εκείνο το αβγό είχαν γεννηθεί η Ελένη και οι Διόσκουροι.

Ως θεότητα η Νέμεσις απέδιδε στον καθένα την ευτυχία ή δυστυχία που αντιστοιχούσε στην αξία του. Ο ρόλος της ήταν συγγενικός με αυτόν των Μοιρών. Μόνο που οι Μοίρες είχαν σχέση με την ειμαρμένη, προαποφάσιζαν τη μοίρα των ανθρώπων πριν ακόμη γεννηθούν, ενώ η Νέμεσις επιβράβευε ή τιμωρούσε κάποιον με γνώμονα το δίκαιο.

Ήταν η προσωποποίηση της "θείας εκδίκησης", όπως οι Ερινύες, αλλά δεν τιμωρούσε μόνο το έγκλημα, αλλά και κάθε "υπερβολή" και αλαζονεία. Τιμωρούσε τους υπερόπτες και προσπαθούσε να φέρει την ισορροπία ανάμεσα στην τύχη των ανθρώπων.

Έτσι ο Κροίσος, γεμάτος πλούτη και αλαζονεία, οδηγήθηκε από την Νέμεση στην εκστρατεία εναντίον του Κύρου και καταστράφηκε.

Στον Ραμνούντα της Αττικής, κοντά στο Μαραθώνα, λατρευόταν η Νέμεσις ως Ραμνουσία κι είχε περίφημο ιερό. Το άγαλμά της θεάς το είχε σμιλεύσει ο Φειδίας από μάρμαρο της Πάρου, που είχαν φέρει οι Πέρσες στο Μαραθώνα και το προόριζαν για να στήσουν τρόπαιο για τη νίκη που θα πραγματοποιούσαν ενάντια στους Αθηναίους. Επειδή οι Πέρσες είχαν δείξει μεγάλη σιγουριά για τη νίκη τους, υπερβολή και αλαζονεία, η θεά τους τιμώρησε. Υποκίνησε τον αθηναϊκό στρατό στο Μαραθώνα κι οι Πέρσες ηττήθηκαν.

Αργότερα η Νέμεσις ταυτίστηκε με την Αδράστεια, παριστανόταν ως παρθένα κι έμοιαζε με την Αφροδίτη). «από θεογονία»

Πλούταρχος, Ηθικά, 3, Α

Αἰδὼς καὶ Νέμεσις τὸν ἀνθρώπινον βίον ἀπολελοίπασιν,

 ἀλλὰ καὶ πρόνοια θεῶν συσκευασαμένη τὰ χρηστήρια

 πανταχόθεν οἴχεται;

Ησίοδος, Έργα και Ημέρες, 200

καὶ τότε δὴ πρὸς Ὄλυμπον ἀπὸ χθονὸς εὐρυοδείης

 λευκοῖσιν φάρεσσι καλυψαμένω χρόα καλὸν

 ἀθανάτων μετὰ φῦλον ἴτον προλιπόντ' ἀνθρώπους

 Αἰδὼς καὶ Νέμεσις· τὰ δὲ λείψεται ἄλγεα λυγρὰ

 θνητοῖς ἀνθρώποισι· κακοῦ δ' οὐκ ἔσσεται ἀλκή.

Στράβων, Γεωγραφικά, 13, 1, 13

Ἀντίμαχος δ' οὕτω

 φησίν “ἔστι δέ τις Νέμεσις μεγάλη θεὸς, ἣ τάδε πάντα

 “πρὸς μακάρων ἔλαχεν· βωμὸν δέ οἱ εἵσατο πρῶτος

 “Ἄδρηστος, ποταμοῖο παρὰ ῥόον Αἰσήποιο, ἔνθα τε-

 τίμηταί τε καὶ Ἀδρήστεια καλεῖται.

Αίλιος Αριστείδης, Πρεσβευτικὸς πρὸς Ἀχιλλέα

 καὶ μὴν πολὺ βέλ-

 τιον τὰς φιλίας ἀθανάτους ἀξιοῦν εἶναι ἢ 'κείνων ἐρχομέ-

 νων ὑπὸ τὴν τύχην τῆς ἔχθρας μὴ βούλεσθαι πορίζεσθαι

 λύσεις· δύο γὰρ τούτω θεὰ περιέρχεσθον ἅπαντα τὰ τῶν

 ἀνθρώπων, Νέμεσις καὶ Δίκη, οὐκ ἐῶσαι μεῖζον τῆς φύ-

 σεως φρονεῖν, ἀλλὰ ῥᾳδίως μικροὺς ἐκ μεγάλων ποιοῦσαι,

 ἐάν τις αὐτῶν μηδένα ποιῆται λόγον.

Αρτεμίδωρος, Ονειροκριτικόν, 2, 37, 97

Νέμεσις ἀεὶ τοῖς κατὰ νόμον ζῶσιν ἀγαθὴ καὶ μετρίοις

 ἀνθρώποις καὶ φιλοσόφοις· τοῖς δὲ παρανομοῦσι καὶ τοῖς

 ἐπιτιθεμένοις τισὶ καὶ τοῖς μεγάλων ἀρχομένοις πραγ-

 μάτων ἐναντία καθίσταται καὶ ἐμπόδιος τῶν ἐπιχειρου-

 μένων· "νεμεσᾶν" γὰρ καλοῦμεν καὶ τὸ ἐμποδὼν ἵστασθαι

 τοῖς πραττομένοις κατὰ γνώμην.

Όμηρος, Ιλιάδα, Γ, 156 και Ζ, 335

 Ησίοδος, Θεογονία, 223

 Απολλόδωρος, Βιβλιοθήκη, 3, 10, 7

 Παυσανίας,1, 32, 2

Ο.Ε.Α.Φ.

Α.Τ.Ι.Α. Σεπτέμβριος 2012

Σεπτέμβριος 2012

Ήλιος 

1 Σεπτεμβρίου 2012  

Η.Π.Α. Νέα Υόρκη Poestenkill  πιθανόν Α.Τ.Ι.Α. 

1 Σεπτεμβρίου 2012  

Μεξικό Tijuana  πιθανόν Α.Τ.Ι.Α. 

 

2 Σεπτεμβρίου 2012  

Ρωσία  Snezhinsk  πιθανόν Α.Τ.Ι.Α. 

3 Σεπτεμβρίου 2012  

Ελλάδα Αθήνα , Α.Τ.Ι.Α. 

 

3 Σεπτεμβρίου 2012  

Η.Π.Α. Βόρεια Καρολίνα  πιθανόν Α.Τ.Ι.Α. 

 

7 Σεπτεμβρίου 2012 

Η.Π.Α. Ουάσιγκτον  Bellevue  Α.Τ.Ι.Α. 

9 Σεπτεμβρίου 2012  

Η.Π.Α. Ιλινόις πιθανόν Α.Τ.Ι.Α. 

9 Σεπτεμβρίου 2012  

Η.Π.Α. Βιρτζίνια Luray  πιθανόν Α.Τ.Ι.Α.

10 Σεπτεμβρίου 2012 

Καναδάς στους καταρράκτες του Νιαγάρα  πιθανόν Α.Τ.Ι.Α.

10 Σεπτεμβρίου 2012 

 Η.Π.Α. Τέξας πιθανόν Α.Τ.Ι.Α. 

10 Σεπτεμβρίου 2012 

Ιαπωνία Shikoku πιθανόν Α.Τ.Ι.Α. 

 

13 Σεπτεμβρίου 2012 

Η.Π.Α.  Νέο Μεξικό έως το Κολοράντο,    πιθανόν Α.Τ.Ι.Α. 

 

18 Σεπτεμβρίου 2012 

Η.Π.Α. Αριζόνα  Φοίνιξ, πιθανόν Α.Τ.Ι.Α. 

 

21 Σεπτεμβρίου 2012 

Συρία Draa, πιθανόν Α.Τ.Ι.Α. 

 

22 Σεπτεμβρίου 2012

Η.Π.Α.  Νέο Μεξικό Albuquerque,  πιθανόν Α.Τ.Ι.Α. 

 

24 Σεπτεμβρίου 2012 

Η.Π.Α. Atlanta, Georgia πιθανόν Α.Τ.Ι.Α. 

 

 

29 Σεπτεμβρίου 2012

Η.Π.Α. Ohio  ,  πιθανόν Α.Τ.Ι.Α.

================================================

 

Ο.Ε.Α.Φ.

 

 

TA ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΑ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΝΟΤΙΑΣ ΙΤΑΛΙΑΣ

Τα ελληνόφωνα χωριά της Κάτω Ιταλίας
24grammata.com

Ανζέλ Μεριανού

Στο βίντεο που ακολουθεί προβάλλεται η απαρχή της εγκατάστασης των Ελλήνων στην Κάτω ΙΤΑΛΙΑ. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στην έλευση των αποίκων που πραγματοποιήθηκε από τον 8ο έως τον 3ο π. Χ. αιώνα και στη μεγάλη τους ακμή κατά τον 5ο π. Χ. αιώνα, οπότε και η περιοχή της Κάτω ΙΤΑΛΙΑΣ ονομάστηκε ΜΕΓΑΛΗ ΕΛΛΑΔΑ.

Παράλληλα εξετάζονται οι σχέσεις των αυτοχθόνων με τους επήλυδες, οι οποίοι μετέφεραν στην περιοχή την προηγμένη τους πολιτιστική και τεχνολογική γνώση, γονιμοποιώντας τον απαρχαιωμένο πολιτισμό της νέας τους εγκατάστασης. Ακολουθεί ανάλυση των περιοχών όπου εγκαταστάθηκαν οι νέοι κάτοικοι και του τρόπου με τον οποίο κατέφταναν στη νέα τους πατρίδα. Από τις πόλεις που δημιουργήθηκαν άλλες απετέλεσαν κέντρα πολιτισμού και φιλοσοφίας, δημιουργώντας έτσι τη βάση για την ανάπτυξη του Ευρωπαϊκού πνεύματος, ενώ άλλες σπουδαία εμπορικά κέντρα. Η λαμπρή αυτή περίοδος σταματά με την υποταγή των αποικιών στους Ρωμαίους. Παρ’ όλα αυτά, η ζωή των ελληνικών πόλεων συνεχίστηκε και στην περίοδο της Ρωμαιοκρατίας, ενώ ο πολιτισμός τους «κατέκτησε» τους νικητές και οδήγησε στην δημιουργία του λεγόμενου ελληνορωμαϊκού πολιτισμού. Πολλοί, όμως, κάτοικοι των ελληνόφωνων πόλεων, για να μην υποκύψουν στην λατινική καταιγίδα, εγκαταστάθηκαν στα ορεινά της ενδοχώρας ζώντας μια ζωή ημιαυτόνομη και μακριά από το επίκεντρο της λατινοκρατίας, διατηρώντας κατ’ αυτόν τον τρόπο το δικό τους πολιτισμό. Ακολουθεί ενδελεχής ανάλυση, από την αρχαιότητα μέχρι τους νεότερους χρόνους, των μεγαλύτερων και σημαντικότερων ελληνικών αποικιών στην ΙΤΑΛΙΑ, οι οποίες σημάδεψαν τις εξελίξεις στην Ιταλική Χερσόνησο.





Η εκπομπή περνά στην περίοδο του εκχριστιανισμού της ΙΤΑΛΙΑΣ και στο νέο κύμα αποικισμού προς τη χώρα, όταν από τον 5ο έως τον 11ο αιώνα προσαρτήθηκε διοικητικά στο Βυζάντιο και εκκλησιαστικά στο Πατριαρχείο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ. Κατά την περίοδο, μάλιστα, της εικονομαχίας οι καταδιωκόμενοι εικονόφιλοι βρήκαν καταφύγιο στην ΙΤΑΛΙΑ και έτσι μετέδωσαν γι’ ακόμη μια φορά τον ελληνικό πολιτισμό, στη νέα του βυζαντινή εκδοχή, στην περιοχή. Στρεφόμενη στη νεότερη εποχή εξετάζονται τα ελληνόφωνα χωριά που βρίσκονται ακόμη σε ορεινές τοποθεσίες της Ιταλικής ενδοχώρας. Ιδιαίτερη ιστορική αναδρομή γίνεται στα ΓΚΑΛΛΙΤΣΑΝΟ, ΡΟΚΑΦΟΡΤΕ ΝΤΕΛ ΓΚΡΕΚΟ, ΡΟΧΟΥΔΙ, ΑΜΕΝΤΟΛΕΑ, ΜΠΟΒΑ και ΜΠΟΒΑ ΜΑΡΙΝΑ. Το συγκεκριμένο επεισόδιο τελειώνει με την παρουσίαση της επονομαζόμενης ΕΛΛΑΔΟΣ του ΣΑΛΕΝΤΟ ή του ΟΤΡΑΝΤΟ η οποία σήμερα αποτελείται από εννέα δήμους. Ενδελεχείς πληροφορίες δίνονται για τα χωριά ΜΑΡΤΑΝΟ, ΚΑΣΤΡΙΝΙΑΝΟ ΝΤΕΪ ΓΚΡΕΤΣΙ, ΜΑΡΤΙΝΙΑΝΟ, ΜΕΛΠΙΝΙΑΝΟ, ΣΤΕΡΝΑΤΙΑ, ΚΟΡΙΛΙΑΝΟ ΝΤ’ ΟΤΡΑΝΤΟ, ΣΟΛΕΤΟ, ΤΖΟΛΙΝΟ και ΚΑΛΗΜΕΡΑ.

ΠΑ.ΣΥ.ΚΑ.Ι.Γ.

=================================================

Ναός της Ήρας - Ποσειδωνία (Paestum)
Η Ποσειδωνία ήταν αρχαία ελληνική αποικία της Κάτω Ιταλίας στην περιοχή της Καμπανίας και ιδρύθηκε τον 7ο αιώνα π.Χ. κατά την διάρκεια του δεύτερου ελληνικού αποικισμού. Ο ναός της Ήρας είναι ο παλαιότερος ναός που διασώζεται στην Ποσειδωνία και ανήκει στον 6ο αιώνα π.Χ. Κοντά στον πρώτο ναό υπάρχει και ενας δεύτερος ναός αφιερωμένος στην Ήρα χτισμένος τον 5ο αιώνα π.Χ. Στο παρελθόν θεωρούσαν πως ο ναός αυτός ήταν αφιερωμένος στον Ποσειδώνα.

Nαός του Ποσειδώνα - Ποσειδωνία (Paestum)
O Ναός του Ποσειδώνα στην Ποσειδωνία, βρίσκεται δίπλα ακριβώς απο τον ναό της Ήρας και χτίστηκε το 450 π.Χ. και ήταν ο πιο τελειοποιημένος απο τους 3 μεγάλους ναούς της Ποσειδωνίας. Κάποιοι πιστεύουν οτι ο ναός ήταν αφιερωμένος στον Απόλλωνα λόγο των αγαλμάτων που υπάρχουν στον ανατολικό βωμό του ναού.

Ναός της Αθηνάς - Ποσειδωνία (Paestum)
O πανέμορφος ναός της Αθηνάς βρίσκεται στο υψηλότερο σημείο της πόλης και χτίστηκε περίπου το 500 π.Χ. .Αποτελεί τον τρίτο και τελευταίο, μεγαλοπρεπή Ελληνικό ναό της αρχαίας Ποσειδωνίας. Λανθασμένα στο παρελθόν πίστευαν πως ήταν αφιερωμένος στην Δήμητρα.

Ναός του Απόλλωνα - Συρακούσες (Siracusa)
Ο ναός του Απόλλωνα βρίσκεται στο νησί Ortygia στις Συρακούσες. Θεωρείται ο αρχαιότερος , Δωρικού τύπου ναός, της δυτικής Μεσογείου. Δημιουργήθηκε τον 6ο π.χ. αιώνα από τους Έλληνες αποίκους των Συρακουσών. Στους βυζαντινούς χρόνους, ο ναός μετατράπηκε σε Εκκλησία και στην συνέχεια όταν οι Μουσουλμάνοι κατέλαβαν τις Συρακούσες, ο ναός μετετράπη σε Μουσουλμανικό Τέμενος.

Ναός Ηρακλέους -  Ακράγας (Agrigento)
O Ναός του Ηρακλέους, δημιουργήθηκε από Έλληνες αποίκους το 500 π.Χ περίπου και βρίσκεται στην περίφημη "Κοιλάδα των Ναών" στο Agrigento της Σικελίας, δίπλα από την είσοδο της πόλης. Αποτελεί τον δεύτερο μεγαλύτερο ναό της Ακράγας με διαστάσεις 67 x 25 μ. Ο ναός ήταν φημισμένος για το εντυπωσιακό άγαλμα του Ηρακλή. Επίσης ένα μεγάλο άγαλμα του Ασκληπιού, ανακαλύφθηκε σε ένα από τα δωμάτια εσωτερικά του ναού.

ellinikoarxeio.com